‏WebMCP و برگشت مرورگر به‌عنوان پلتفرم ایجنت‌ها

Alex Nahas، سازنده‌ی MCP-B و از مشارکت‌کننده‌های اولیه‌ی WebMCP، تو این مقاله جواب ایده‌ی «مرگ مرورگر» رو می‌ده. اون ایده می‌گفت آدم‌ها کارهای وب‌شونو به ایجنت‌های هوش مصنوعی می‌سپرن و ایجنت‌ها هم مستقیم سراغ API، CLI یا MCP (پروتکلی واسه وصل کردن ابزارها به مدل‌های زبانی) می‌رن. نویسنده قبول داره که ایجنت‌ها این‌ها رو لازم دارن، ولی می‌گه نتیجه‌گیری برعکسه. اکثر سرویس‌ها هیچ‌وقت MCP سرور نساختن و دلیلی هم واسه‌ش ندارن، چون یه وب‌سایت دارن.

به گفته‌ی نویسنده، مرورگر فقط رندرکننده‌ی UI نیست. یه پلتفرمه که مسائل سخت رو حل کرده: تب مرورگر تست‌شده‌ترین sandbox موجوده، کوکی‌ها نمی‌ذارن کد داخل صفحه توکن نشست رو ببینه، HTTPS و DNS می‌گن واقعاً با کدوم سایت طرفی، و پروفایل‌ها هویت‌ها رو از هم جدا نگه می‌دارن. اون حتی «lethal trifecta» رو (یعنی ترکیب داده‌ی خصوصی، محتوای غیرقابل‌اعتماد و راهی واسه بیرون فرستادن داده) همون XSS با اسم جدید می‌دونه که same origin policy و CORS بیست ساله دارن جلوشو می‌گیرن.

بعد نشون می‌ده اگه از صفر واسه یه ایجنت ابزار بسازی چی می‌شه: کلاینت API، جایی واسه نگه داشتن credential، دامنه‌ی خودت واسه اعتماد، رجیستری واسه پیدا کردن، دیالوگ اجازه، iframe ایزوله واسه UI و سیستم پلاگین. نتیجه‌ش اینه: «تبریک، یه مرورگر ساختی!» تازه هنوز URL واسه اشتراک وضعیت، passkey، دکمه‌ی back، تب، حالت incognito، علامت قفل و policy سازمانی رو نداری.

نویسنده می‌گه خود MCP هم تیکه‌تیکه رفته جای دیگه. کارهای محلی رفت سمت bash و skillها، سرویس‌های راه دور رفتن سمت API، چون نسخه‌ی ژوئیه‌ی ۲۰۲۶ session id رو حذف کرد و الان تقریباً یه HTTP بی‌حالت با JSON Schema و OAuth مونده. UI هم با MCP Apps رفت سمت iframe. چیزی که سرپا موند بخش احراز هویته، مثل CIMD (یعنی client id یه سند متادیتاست که روی دامنه‌ی خودت میزبانی می‌شه)، که همون مدل اعتماد وبه.

به گفته‌ی نویسنده، تو چند ماه اخیر مرورگر برگشته. Anthropic مرورگر داخلی به Claude Cowork اضافه کرد و Claude in Chrome عمومی شد. OpenAI هم یه مرورگر داخلی به ChatGPT و Codex داد و چند هفته پیش پشتیبانی WebMCP رو بهش اضافه کرد. Google هم تو I/O از «وب ایجنتیک» حرف زد، WebMCP رو به Chrome آورد و گفت Gemini in Chrome هم ازش پشتیبانی می‌کنه. WebMCP الان تو Chrome به‌صورت origin trial در دسترسه.

WebMCP به سایت‌ها اجازه می‌ده تابع‌های JavaScript و فرم‌های HTMLشون رو به‌شکل ابزار ساختاریافته در اختیار ایجنت بذارن، مثل جست‌وجوی پرواز یا به‌روزرسانی سبد خرید. نویسنده چند قدم بعدی رو هم لازم می‌دونه: اجازه‌های جدا واسه هر ایجنت، continuation token (یعنی ادامه‌ی یه کار بین چند صفحه از همون origin)، تحویل درست کار به انسان واسه تأیید واقعی، صحبت ایجنت کاربر با ایجنت خود سایت، و هماهنگ کردن چند ایجنت مختلف بر اساس انتخاب کاربر.

نکات کلیدی:

• WebMCP تابع‌های JavaScript و فرم‌های HTML سایت رو به‌شکل ابزار به ایجنت‌ها می‌ده.
• WebMCP الان تو Chrome به‌صورت origin trial قابل تسته.
• OpenAI پشتیبانی WebMCP رو به مرورگر داخلی ChatGPT اضافه کرده و Gemini in Chrome هم قراره پشتیبانی کنه.
• نسخه‌ی ژوئیه‌ی ۲۰۲۶ MCP، session id رو حذف کرد.
• پیشنهادهای باز: continuation token، elicitation واسه گرفتن ورودی از کاربر و agent negotiation.