تیم UX رو بزرگتر نکن، کارش رو عوض کن
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
پاول بوگ تو تازهترین ایمیلش میگه سالها اصرار داشته کار UX رو فقط آدمهای UX انجام بدن، ولی حالا قبول داره بخش زیادی از اون اصرار، محافظت از شرح شغل خودش بوده نه از کیفیت. حرف اصلی مقاله اینه: اگه محصول دیجیتال بهتری میخوای، لازم نیست کار بیشتری رو از تیم UX رد کنی، باید کاری که ازشون میخوای رو عوض کنی.
به گفتهٔ نویسنده، الان همه دارن طراحی میکنن، چه تیم طراحی اجازه بده چه نده. یکی بدون عنوان شغلی طراح، ایدهش رو به یه ابزار AI توضیح میده و چند ساعت بعد با یه پروتوتایپ کلیکشدنی و متن قابل قبول برمیگرده. برنامهنویسها قبل از رفاینشدن تیکت چند نسخه رابط تولید میکنن و مارکترها لندینگ خودشون رو میسازن و تست میکنن. بخشی از این خروجیها واقعاً خوبه و بخشی هم آشغالِ باورپذیریه که کسی تخصص تشخیصش رو نداره.
نویسنده میگه واکنش سرراست، یعنی کوچیک کردن تیم طراحی، گرونترین انتخابه. چیزی که از دست میره قضاوت تخصصیه و اثرش حدود دو فصل بعد پیدا میشه: هر تیم نسخهٔ خودش رو از یه الگو میسازه و محصول شبیه محصول سه تا شرکت مختلف میشه، مشکلات دسترسپذیری بیصدا جمع میشن چون رابط تولیدشده ظاهرش سالمه، و تصمیمها بهجای شواهد روی فرض بنا میشن. دوبارهکاری هم بزرگترین هزینهٔ پنهان تحویل میشه.
بهجاش تو مقاله اومده که تیم طراحی باید بره بالادست و بهجای تولید تکتک صفحهها، شرایطی رو بسازه که بقیه خروجی درست بدن. یعنی سرمایهگذاری روی یه design system با راهنمای واقعی استفاده، playbook برای کارهای تکرارشونده مثل ساخت لندینگ، یه research repository که هر کسی بتونه توش جستوجو کنه، پرسوناهای کاربردی که ذینفع بتونه ازشون سؤال بپرسه، و استاندارد برای بریفدادن درست به AI. کنارش هم سرویس میده: آفیسآور، ممیزی سریع کار در جریان، آموزش و کوچینگ.
نویسنده تأکید میکنه هیچکدوم اینا با معیارهای فعلی جون سالم به در نمیبره. تا وقتی تیم طراحی با تعداد صفحه و تیکت سنجیده میشه، مثل خط تولید رفتار میکنه و صف دوباره برمیگرده. پیشنهاد شروعش هم سادهست: از مسئول طراحی بپرس بقیه هفته به هفته سراغ چی میآن، بعد بودجه بده یکی از همونها به چیزی تبدیل بشه که بقیه بدون تیم طراحی ازش استفاده کنن. او هشدار میده چنین تیمی یه مدت کمکارتر به نظر میرسه، ولی همون وقت آزادشده جاییه که کار استراتژیک اتفاق میافته.
نکات کلیدی:
- تیم طراحی بهجای تولید هر صفحه، design system و playbook میسازه تا بقیه خودشون خروجی درست بدن
- معیار سنجش از تعداد تیکت به میزان پذیرش design system و استفادهٔ دوباره از تحقیقات عوض میشه
- پنج دارایی پیشنهادی: design system، playbook، research repository، پرسونای کاربردی و استاندارد بریفدادن به AI
- هزینهٔ کوچیک کردن تیم طراحی دو فصل بعد به شکل دوبارهکاری و مشکلات دسترسپذیری برمیگرده
- استخدام هم میره سمت آدمهای سیستم و ریسرچاپس، نه تولیدکنندهٔ رابط
