دو لایهی اولویتبندی: تقسیم نیرو هم اولویتبندیه
خلاصهٔ کاملتر
این مقاله جوابیه به یه پست از StaySaaSy که میگفت بیشتر اولویتبندیها وقت تلف کردنه. اونا میگفتن چارچوبهایی مثل RICE (یعنی امتیاز دادن به کارها بر اساس Reach، Impact، Confidence و Effort) روی حدسهای مبهم بنا شدن. پیشنهادشون این بود که سریعتر بسازید تا اشتباه ارزونتر تموم بشه، و تیمهای ثابت با حوزهی مشخص داشته باشید. نویسنده با بیشترش موافقه، ولی میگه اسم «بدون اولویتبندی» دقیق نیست.
به گفتهی نویسنده، اولویتبندی دو لایه داره. لایهی اول تقسیم نیروئه: محصول اصلی تیم بزرگ میگیره، شرط آزمایشی تیم کوچیک، و فیچر قدیمی هر کی که موند. لایهی دوم کاریه که هر تیم با ظرفیت خودش میکنه؛ همونجایی که RICE و جلسه با ذینفعها به کار میاد. حرف StaySaaSy در واقع اینه که روی لایهی اول سرمایهگذاری کنی تا لایهی دوم کمتر مهم بشه.
نویسنده برای توضیح از «سیستم پاکت» تو بودجهی خونه استفاده میکنه: روز حقوق، پول نقد رو تو پاکتهای اجاره، خرید خونه و تفریح تقسیم میکنی. وقتی پاکت خرید خالی شد، دیگه خرید نمیکنی و لازم نیست کفش رو با سبزی یه هفته مقایسه کنی. لایهی اول پاکتهاست و لایهی دوم چیزیه که تو سبد خرید میذاری.
مزیتهایی که نویسنده میشمره: دیگه یه محصول جدید با نگهداری محصول اصلی سر یه امتیاز RICE رقابت نمیکنه. هر بخش کسبوکار میدونه باید با کی حرف بزنه. تیمهای ثابت کمتر context switch میکنن و دانش حوزهشون بیشتر میشه. تازه مدیرها رو مجبور به صداقت میکنه، چون گفتن «X اولویت اول ماست» مجانیه ولی دادن پنج مهندس بهش گرون. اندازهی پاکتها رو هم میشه از دادههای ساده مثل تعداد PM و مهندس هر بخش درآورد.
ولی دو تا مشکل هم هست. اول قانون پارکینسون برای نیرو: کار اونقدر گسترده میشه که ظرفیت تیم پر بشه. مثال نویسنده تیم Customer Success بود که چون نیروی اضافه داشت، شروع کرد فیچرهای ادمین ساختن. نتیجه این شد که تقریباً یه سال مشتریها دو تا تجربهی ادمین رقیب داشتن. مشکل دوم اینه که پاکتها راحت زیر سؤال میرن، و وقتی نیرو به کسی که پولش رو داده قفل باشه، نمیشه سریع به تغییرات بازار واکنش داد.
جمعبندی نویسنده اینه که همیشه سعی کن با تقسیم نیرو اولویتبندی کنی، ولی هر حدوداً شش ماه یه بار تقسیم رو بازبینی کن. اگه دیدی داری به کار یه تیم دیگه فکر میکنی، احتمالاً پاکتت زیادی بزرگه. لایهی دوم رو هم داخل هر تیم سبک نگه دار.
نکات کلیدی:
- لایهی اول اولویتبندی، تقسیم تعداد نیرو بین بخشهاست؛ لایهی دوم انتخاب کار داخل هر تیم
- تیمهای ثابت مقایسهی محصول جدید با نگهداری محصول اصلی سر یه امتیاز RICE رو حذف میکنن
- قانون پارکینسون: هر ظرفیتی که بدی، پر میشه؛ حتی با کار تیمهای دیگه
- قفل کردن نیرو به یه اسپانسر، سرعت واکنش به تغییر بازار رو کم میکنه
- پیشنهاد نویسنده: بازبینی تقسیم نیرو تقریباً هر شش ماه




