پیشبینیهای تورستن بال دربارهی آیندهی برنامهنویسی
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
تورستن بال این فهرست رو اول تو X منتشر کرد و بعد از اینکه حسابی دیده شد، برای ثبتشدن تو وبلاگش هم گذاشت. خودش میگه بعضی از این پیشبینیها در واقع مشاهدهان و مدتهاست تو شرکتهایی مثل Amp اتفاق افتادن، ولی بقیهشون زمان میبرن.
اولین ادعاش اینه که code review عملاً مرده: آدمها دیگه نمیتونن تو زمان معقول باگی تو کد تولیدشدهی مدل پیدا کنن و فقط ساختار کلی سیستم رو بررسی میکنن، نه خط به خط PRها رو. به نظرش unit testها هم شاید کنار برن. مثالش اینه که یه مدل براش 900 خط کد C برای Arduino نوشته که بدون حتی یه خطا کامپایل شد و روی دستگاه درست کار کرد.
نویسنده بین «نوشتن کد» و «ساختن نرمافزار» فرق میذاره. میگه هنر نوشتن کد مثل کفشدوزی دستی ایتالیایی میشه؛ هنوز هست ولی کمتر کسی سراغش میره. در عوض اینکه بدونی چطور با نرمافزار یه مسئلهی کسبوکار رو حل کنی، کی و چطور منتشرش کنی و چطور بازخورد بگیری، بازی اصلی میشه. به همین خاطر بیشتر باگها هم از نوع «چیز اشتباهی خواستی» میشن، نه باگ کدنویسی.
به گفتهی بال، ترمینال و بیشتر ابزارهای توسعه، از shell و ویرایشگر متن گرفته تا ابزارهای CLI، دیگه آدمها ازشون استفاده نمیکنن. دونستن flagهای خط فرمان و دستورهای jq همونقدر قدیمی به نظر میرسه که نوشتن همهچیز با یه دستور یهخطی Perl. اون توکنها رو پارادایم جدید محاسبات میدونه و میگه داریم از دورهی کامپیوترهای deterministic (یعنی همیشه برای یه ورودی یه خروجی ثابت) رد میشیم.
بقیهی پیشبینیهاش: سهگانهی PM، طراحی و مهندسی و روشهایی مثل Agile و SCRUM از بین میرن. متنباز به شکل فعلی دیگه منطقی نیست، چون حالا «چشمهای مصنوعی» داریم. معلوم نیست «کد خوب» مهم بمونه، چون این مفهوم بیشتر برای راحتی آدمها ساخته شده. کسایی که توکن کافی ندارن عقب میمونن و مدلها اونقدر سریع میشن که UI لحظهای ساخته بشه.
بال در آخر میگه این تغییر یه نسل طول میکشه. همونطور که هنوز کسایی هستن که به عنوان برنامهنویس ASP کار میکنن، ده سال دیگه هم کسایی برای نوشتن کد استخدام میشن. ولی سؤالش اینه: واقعاً اون شغل رو میخوای؟
نکات کلیدی:
- این پیشبینیها سپتامبر 2026 نوشته شدن و اول تو X منتشر شدن
- مثال نویسنده: 900 خط کد C برای Arduino که مدل نوشت و بدون خطا کامپایل و اجرا شد
- به گفتهی او، بهینهسازی سرعت به دست آدمها تو 99 درصد نرمافزارها اهمیتی نداره
- استفاده از مدلهای ارزونتر زیر سؤاله، چون مدل هوشمندتر اشتباه کمتری میکنه و نوبتهای کمتری لازم داره
- شکاف بین مهندسی نرمافزار تو شرکتهای بزرگ و استارتاپها بیشتر میشه
