‏این همه ردیابی، پس چرا منو نمی‌شناسن؟

نویسندهٔ این پست، که یه برنامه‌نویس ساکن هلسینکیه، از یه تناقض شکایت می‌کنه: همه می‌گن شرکت‌های تکنولوژی ما رو جاسوسی می‌کنن و حتی قبل از خودمون می‌فهمن قراره اخراج یا افسرده بشیم. ولی اون هیچ‌وقت چنین چیزی حس نکرده. به گفتهٔ خودش، کل این big data و machine learning آخرش می‌شه «یه تشک خریده، بازم تشک نشونش بدیم».

مثال‌هاش زیادن. تو Spotify و YouTube Music سال‌هاست هر ترک الکترونیک باکلام رو رد می‌کنه، ولی هیچ الگوریتمی این الگوی ساده رو نفهمیده. تو Chrome با اکانت گوگل لاگین بوده، دربارهٔ محدودیت‌های پلن AI گوگل سرچ کرده و آخرش بدون لاگین رسیده به یه صفحهٔ فنلاندی؛ در حالی که locale سیستم، مرورگر و کیبوردش همه انگلیسیه. هر بار هم که به آلمان سفر می‌کنه، کلی سرویس یهو فکر می‌کنن آلمانی حرف می‌زنه.

تبلیغ‌ها هم وضع بهتری ندارن: رزین صنعتی برای پرینتر سه‌بعدی (که نداره)، ابزار مارکتینگ واتس‌اپ، هتل تو هلسینکی (که توش زندگی می‌کنه) و حتی یه تراکتور تمیزکنندهٔ آسفالت. یه بار تو YouTube راهنمای نصب یه فر مشخص با مدل AEG CCS84751 رو دیده و روز بعد صفحه‌اش پر شده از ویدیوهای فر و اجاق. نویسنده می‌پرسه واقعاً نتیجهٔ منطقی این بود که کاربر عاشق فره، یا فقط یه بار می‌خواست یه فر رو نصب کنه؟

بقیهٔ مثال‌ها هم همین‌طورن: بانکی که بیمهٔ ماشین پیشنهاد می‌ده در حالی که سال‌هاست همون بیمه رو از خودش داره، ایرلاینی که اسکن پاسپورتش رو داره ولی قوانین ویزای بی‌ربط می‌فرسته، Netflix روی Apple TV که بعد از بیش از ۱۵ سال با یه کاربر، هنوز هر بار می‌پرسه کدوم کاربر، و HBO که فیلم‌هایی پیشنهاد می‌ده که زیرنویس انگلیسی ندارن. نتیجه‌گیری نویسنده اینه: حالا که این همه داده جمع و فروخته می‌شه، حداقل یه کم ازش استفاده کنین.

نکات کلیدی:

• الگوریتم‌های Spotify و YouTube Music بعد از سال‌ها الگوی رد کردن ترک‌های باکلام رو نفهمیدن
• گوگل با وجود تنظیمات کاملاً انگلیسی، کاربر رو بر اساس موقعیت (فنلاند) به صفحهٔ فنلاندی فرستاده
• سرچ راهنمای نصب یه فر مشخص (AEG CCS84751) به پیشنهاد کلی ویدیوی فر و اجاق ختم شده
• Netflix روی Apple TV بعد از ۱۵ سال با یه کاربر، هنوز صفحهٔ انتخاب کاربر رو بدون امکان غیرفعال کردن نشون می‌ده
• حرف اصلی نویسنده: ردیابی هست، ولی personalization واقعی نیست