‏کوچ کامل به Amp: دیگه مدل مهم نیست

سباستین دی‌دین تو پستش می‌گه همهٔ کارهای کدنویسی‌اش رو برده روی Amp، یه harness یعنی همون پوسته‌ای که ایجنت کدنویسی داخلش اجرا می‌شه. قبلاً بین Claude Code و Codex و Amp می‌چرخید و Amp همیشه موردعلاقه‌اش بود، ولی قیمت‌گذاری مصرفی‌اش اجازه نمی‌داد ابزار پیش‌فرضش باشه.

حرف اصلی مقاله اینه که فرق مدل‌ها داره محو می‌شه. نویسنده قبلاً برای کارهای UI سراغ Codex می‌رفت و برای فکر کردن سنگین سراغ Claude، ولی می‌گه با نسخه‌های آخر Opus و GPT این تفاوت‌ها کم شدن. از Adam Wathan نقل می‌کنه که «حس می‌کنم شش ماه دیگه توکن فقط توکنه، مثل بنزین سر پمپ بنزین».

یه نمونهٔ جالبش اینه که Amp یه شب مدل پیش‌فرضش رو از Opus به Sol عوض کرد و حتی اعلام نکرد، و کسی هم شکایت نکرد. به گفتهٔ نویسنده چیزی که واقعاً براش مهمه تجربهٔ کاربریه: خروجی و رابط تمیز Amp، اینکه بدون کلی تنظیم کار می‌کنه، و Orbs که اجرای ایجنت روی فضای ابری رو ساده کرده.

از ماه گذشته هم می‌تونی اشتراک ChatGPT رو تو Amp استفاده کنی؛ یعنی بیشتر هزینهٔ مصرفی حذف می‌شه و فقط وقتی پول می‌دی که Amp سراغ یه مدل غیر OpenAI بره، که کم پیش میاد.

بزرگ‌ترین گلهٔ نویسنده وسواس ایجنت‌ها روی verification یعنی اجرای تست و typecheck بعد از هر تغییره. برای یه کار بزرگ خوبه، ولی وقتی داری تعاملی کد می‌زنی اعصاب‌خردکنه؛ به گفتهٔ او عوض کردن یه ایموجی تو فوتر نباید منتظر کل تست end-to-end بمونه، چون ۹۰ درصد مواقع نتیجه پاکه و CI هم آخرین خط دفاعه. با چند قانون تو فایل AGENTS.md مخصوص Amp این رفتار بهتر شده.

نکات کلیدی:

• Amp مدل پیش‌فرضش رو بی‌اعلام از Opus به Sol عوض کرد و واکنش منفی نگرفت
• از ماه گذشته اشتراک ChatGPT تو Amp کار می‌کنه و بیشتر هزینهٔ مصرفی رو حذف می‌کنه
• Orbs اجرای ایجنت روی فضای ابری رو ساده می‌کنه و نویسنده می‌خواد عادت دههٔ گذشته‌اش یعنی توسعهٔ لوکال رو کنار بذاره
• دو قانون AGENTS.md نویسنده: تست و typecheck فقط برای کارهای بزرگ، و بدون unit test برای تغییرهای ظاهری کوچک