راهنمای طراحی رابط کاربری تو واقعیت افزوده
فرانتاندClaude Opus 5خلاصهٔ کامل‌تر
تو این مقاله از Interaction Design Foundation، فرانک اسپیلرز، مشاور UX، راهنمای طراحی رابط تو واقعیت افزوده رو جمع کرده. حرف اصلی اینه که تو AR دیگه قاب صفحه محدودت نمی‌کنه، بلکه بدن کاربر محدودت می‌کنه: میدان دید، گردن و فاصله. ضمناً چون محتوا روی دنیای واقعی سوار میشه، بار شناختی (cognitive load، یعنی مقدار توجهی که کاربر باید خرج کنه) روی حواس‌پرتی‌های خودِ دنیای واقعی اضافه میشه.
چند تا قاعدهٔ کلی: برنامه باید محیط رو حس کنه و وقتی کاربر نزدیک شد خودش محتوا رو فعال کنه. رابط انتزاعی رو کم کن و به جاش از افوردنس (یعنی این‌که شکل یه چیز، کاربردش رو لو بده) استفاده کن؛ چیزی که قابل‌لمس به نظر میاد باید واقعاً قابل‌لمس باشه. فیزیک واقعی رو رعایت کن، توپ لاستیکی باید بپره، و شیء تعاملی رو پشت دیوار یا بیرون پنجره نذار. رابط مخفی هم نساز.
به گفتهٔ نویسنده تعامل باید مستقیم باشه: ژست‌های ساده مثل فشار دادن، چرخوندن و گرفتن، یا تریگر شدن با نگاه و نزدیک شدن کاربر. AR جای منو گشتن نیست. همچنین AR خیلی قطع‌شدنیه، پس محتوای طولانی و غیرقابل‌مکث مثل ویدیوی بلند نذار و کاری کن کاربر بتونه سریع وارد و خارج بشه، شبیه اپ‌های موبایل.
عددهای میدان دید مشخصن. محتوای افقیِ مهم باید تو محدودهٔ ۳۰ درجه از مرکز دید باشه؛ بیشتر از ۳۰ درجه به گردن فشار میاره و بالای ۵۰ درجه عملاً برای بیشتر آدم‌ها غیرممکنه. تو محور عمودی بهترین جا حدود ۴۰ درجه و کمی بالاتر از خط افق دیده. این قاعده‌ها بیشتر برای محتوایی‌ان که با نگاه کاربر حرکت می‌کنه، مثل HUD (یعنی همون لایهٔ اطلاعاتی که همیشه جلوی چشم می‌مونه).
برای فاصله هم عدد داده: شیء رو بین ۱.۲۵ تا ۵ متری کاربر بذار. نزدیک‌تر از اون، کاربر حس می‌کنه فضای شخصی‌اش گرفته شده یا به هولوگرام می‌خوره؛ دورتر هم سخت دیده میشه. کنترل دوربین همیشه دست کاربر باشه، چیزی رو ناگهانی به سمت صورتش پرت نکن، چالش زمان‌دار نذار چون هم خطرناکه هم راحت از دستش می‌ره، و پس‌زمینهٔ دنیای واقعی رو کامل نپوشون. حالت بدن کاربر هم مهمه: نشسته، ایستاده یا در حال راه رفتن، و بهتره محتوا خودش رو با این حالت‌ها تنظیم کنه.
نکات کلیدی:
- محتوای افقی مهم باید تو ۳۰ درجه از مرکز دید باشه؛ بالای ۵۰ درجه برای بیشتر آدم‌ها غیرممکنه
- بهترین ناحیهٔ عمودی حدود ۴۰ درجه، کمی بالاتر از خط افق
- فاصلهٔ مناسب شیء از کاربر بین ۱.۲۵ تا ۵ متره
- AR برای بازه‌های کوتاهه: انیمیشن کوتاه‌تر از دسکتاپ و VR، و همه‌چیز قابل قطع شدن
- کنترل دوربین همیشه دست کاربره و دنیای واقعی نباید کامل پوشونده بشه
