کد دیگه فقط مال مهندس‌ها نیست
هوش مصنوعیخلاصهٔ کامل‌تر
تو مقاله‌ای که اسکات اریکسون منتشر کرده، اول یه تصویر می‌سازه: مهندسی رو تصور کن که هیچ‌وقت اجازه نداره کد رو ببینه یا عوض کنه و فقط می‌تونه خواسته‌شو به یه واسطه توضیح بده و منتظر بمونه. به گفتهٔ نویسنده، این دقیقاً وضعیتی بوده که PM و دیزاینر و تحلیلگر همیشه توش بودن و واسطه هم خود مهندس بوده. دلیلش دو تا فرض بوده: کد زدن زمان‌بره و فقط مهندس‌ها می‌تونن کدبیس رو تغییر بدن.
نویسنده می‌گه با agentic coding (یعنی کدنویسی با عامل‌های هوش مصنوعی که خودشون فایل‌ها رو می‌نویسن و عوض می‌کنن) هر دو فرض داره می‌ریزه. تخمین زدن ارزون شده چون بخش عمده‌شو عامل انجام می‌ده، هرچند مهندس هنوز تخمین رو تأیید می‌کنه و مالکش می‌مونه. اسپک و دیزاین هم خام‌ترن و فقط چیزهای حیاتی نوشته می‌شن. اون می‌گه یه بار اسپکی داشته که صفحه‌ها توش فقط یه اسم بودن و هیچ جزئیات دیگه‌ای نداشتن.
جریان کار جدید این شکلیه: مهندس درفت اول رو می‌سازه و روی جزئیاتی که تو اسپک اومده دقیق می‌مونه، بعد PM یا دیزاینر برنچ رو تو محیط dev خودش بالا میاره و با عامل تغییرهای ریز خودشو می‌زنه؛ بیشتر فرانت‌اند و تصمیم‌های کوچیکی که عامل گرفته. آخرش مهندسی PR رو بازبینی و مرج می‌کنه. یعنی دیگه لازم نیست کسی کل تصویر رو تو ذهنش نگه داره و بی‌کم‌وکاست به یکی دیگه منتقلش کنه.
به گفتهٔ نویسنده تجربهٔ عملی‌ش با دو تا PM خوب بوده و تغییرها کوچیک بودن، که دقیقاً نکته‌ش همینه: تو تغییرهای کوچیک، مهندسِ وسط کمترین ارزش رو اضافه می‌کنه و هزینهٔ توضیح دادن از خود کار بیشتر میشه. یه بار هم یه فیچر کوچیک فرانت‌اندی که یکی از PMها خودش اضافه کرده بود وسط یه incident به کار اومد، در حالی که هیچ‌وقت تو برنامه و تخمین نبود. اون می‌گه همین مدل برای تحلیلگر، QA و ویراستار متن هم جواب می‌ده.
ولی نویسنده دو تا شرط می‌ذاره. اول اینکه کدبیس باید آماده باشه: استک باید نظردار باشه و الگوها یکدست رعایت بشن، وگرنه عامل وصله‌پینه می‌کنه و وقت هر دو طرف تلف میشه. محیط dev هم باید با یه دستور بالا بیاد، همهٔ اینتگریشن‌ها mock باشن که کلید حساسی لازم نشه، و به هیچ شکلی به production دسترسی نداشته باشه. دوم اینکه آدم‌ها باید پایه باشن؛ تمیز کردن کد تولیدشدهٔ همکار تجربهٔ خوشایندی نیست و این جابه‌جایی نقش‌ها ممکنه خیلی‌ها رو معذب کنه.
نکات کلیدی:
- دو فرضی که داره می‌ریزه: کد زدن زمان‌بره و فقط مهندس‌ها می‌تونن کدبیس رو عوض کنن
- تو مدل جدید مهندس درفت اول رو می‌سازه و PM و دیزاینر با عامل روی برنچ صیقلش می‌دن
- کانال ارتباط از استندآپ و Slack می‌ره سمت PR، که برای تغییر کوچیک دقیق‌تره
- شرط اول: استک نظردار و الگوهای یکدست، محیط dev تک‌دستوری با اینتگریشن‌های mock و بدون هیچ دسترسی به production
- شرط دوم: مهندس‌ها و پارتنرها باید با جابه‌جایی نقش‌ها راحت باشن، وگرنه جواب نمی‌ده
