نورپردازی واقعیتر با Global Illumination در وب
خلاصهٔ کاملتر
ماکسیم هکل، که مقالههای زیادی دربارهٔ shader نوشته، تو این پست میگه مدتها حس میکرده کارهاش یه چیزی کم داره. بعد از مقایسه با کار بقیه فهمیده مشکل اصلی نورپردازی بوده: سایهها خشن بودن، سطحها از هم جدا به نظر میرسیدن و خبری از پخش شدن رنگ یا نور آسمون نبود. وقتی path tracing (یعنی شبیهسازی دقیق مسیر نور که برای real-time خیلی سنگینه) رو امتحان کرده، تازه دیده Global Illumination یا GI چه فرقی ایجاد میکنه.
نویسنده اول مدل Blinn-Phong رو مرور میکنه که فقط نور مستقیم رو حساب میکنه، با عبارت max(dot(normal, lightDirection), 0.0). یعنی هر چی normal سطح با جهت نور همراستاتر باشه روشنتره و سطحی که پشتش به نوره کاملاً تاریکه. اضافه کردن ambient light این تاریکی رو کم میکنه، ولی نمیفهمه نور از کجا اومده یا چه رنگی با خودش آورده. در واقعیت نور بعد از برخورد برمیگرده؛ مثلاً یه دیوار سفید روشن پشت اجسام رو روشن میکنه یا یه کرهٔ نارنجی روی زمین زیرش تهرنگ نارنجی میندازه. به اینها میگن indirect lighting.
اولین روشی که امتحان کرده Screen-Space Global Illumination بوده، یعنی فقط از پیکسلهایی که همون لحظه روی صفحه دیده میشن برای حساب نور غیرمستقیم استفاده کنه. برای هر پیکسل اول موقعیت سهبعدی سطح رو از depth map بازسازی میکنه، بعد با کمک normal یه نیمکره روی سطح میسازه و چندتا ray (تو مثالها ۸ تا برای هر پیکسل) تو جهتهای مختلف raymarch میکنه. هر جا عمق ray با عمق صحنه جور در بیاد یعنی به یه سطح دیگه خورده و رنگ اون سطح بهعنوان سهم نورش برداشته میشه.
برای این کار، صحنه با تابع mrt تو TSL (زبان shader کتابخونهٔ Three.js) همزمان تو چندتا texture رندر میشه تا رنگ، normal و albedo (رنگ پایهٔ سطح) جدا در دسترس باشن:
const scenePass = pass(scene, camera, { samples: 0 });
scenePass.setMRT(
mrt({
output,
normal: normalWorld,
albedo: materialColor,
}),
);جهتها هم با یه cosine-weighted hemisphere انتخاب میشن؛ یعنی rayهایی که به normal سطح نزدیکترن وزن بیشتری میگیرن نسبت به اونهایی که مماس با سطح میرن. در آخر میانگین نمونهها در albedo سطح گیرنده ضرب میشه تا نور غیرمستقیم اون نقطه به دست بیاد. نویسنده میگه بعد از این سراغ روش انعطافپذیرتر مبتنی بر probe رفته و در نهایت نتیجه رو با reflection، نور حجمی و atmospheric scattering ترکیب کرده.
نکات کلیدی:
- مدل Blinn-Phong فقط نور مستقیم رو حساب میکنه و سطح پشت به نور کاملاً تاریک میمونه
- path tracing نتیجهٔ دقیق GI رو نشون میده ولی برای real-time خیلی سنگینه
- روش Screen-Space GI فقط از اطلاعات پیکسلهای روی صفحه استفاده میکنه
- تو مثالها برای هر پیکسل ۸ ray روی یه نیمکرهٔ cosine-weighted فرستاده میشه
- رندر همزمان رنگ، normal و albedo با تابع mrt در TSL انجام میشه




