Prepack فیسبوک دوباره زنده شد
خلاصهٔ کاملتر
Prepack یه partial evaluator برای جاوااسکریپته (یعنی کدی که باندل موقع لود اجرا میکنه رو همون موقع بیلد اجرا میکنه و نتیجهشو مستقیم توی خروجی مینویسه). هرچیزی که موقع بیلد معلوم نیست، مثل ساعت، کاربر یا DOM، بهعنوان یه abstract value نگه داشته میشه و به شکل کد residual برای زمان اجرا باقی میمونه. فیسبوک آخر ۲۰۱۸ این پروژه رو کنار گذاشت. نویسندهٔ این گزارش میگه با ایجنتهای هوش مصنوعی، حلکنندهٔ SMT به اسم Z3 و یه fuzzer دوباره سراغش رفتن.
تیم مشکلات حلنشدهٔ قدیمی رو توی هشت دسته گذاشته: حلقههایی که تعداد تکرارشون معلوم نیست، بازگشت (recursion) روی مقدارهای نامعلوم، ترکیب مسیرهای return و throw و switch، استدلال روی شرطهای مسیر، اعداد، اشیایی که به کد ناشناخته پاس داده میشن، مدل کردن محیط مثل window و document، و حجم خروجی. Sebastian Markbåge قبلاً گفته بود حجم خروجی دلیل اصلی رها کردن این رویکرد بوده. مثلاً نسخهٔ 0.2.54 حجم lodash رو بعد از minify حدود ۳ برابر میکرد.
برای اندازهگیری، تیم از issueهای قدیمی یه مجموعهٔ ۱۹۴ تایی برنامهٔ تست ساخته. نسخهٔ قدیمی 0.2.54 فقط ۴۰ تاشو درست رد میکنه و روی ۴۳ تا بیصدا خروجی غلط میده. نسخهٔ جدید ۱۹۰ تا رو درست رد میکنه، هیچ خروجی غلطی نداره و ۴ تای باقیمونده عمداً با خطای واضح متوقف میشن. قانون اصلی هم همینه: اگه Prepack نتونه درست بودن یه تبدیل رو نشون بده، بهجای حدس زدن، یه diagnostic میده.
چند راهحل مهم: حلقههای نامعلوم به یه closure کوچیک تبدیل میشن و یه تکرار نمادین چک میشه که اثر ناشناختهای نداشته باشه. منطق شرطها حالا از Z3 میپرسه (حدود ۱ میلیثانیه برای هر سؤال). حالت audit هم ۱۳ قانون غلط سادهسازی توی کد قدیمی پیدا کرد. یه fuzzer تفاضلی ۴۸٬۸۹۸ برنامه ساخت و ۱٬۲۶۰ مورد خروجی غلط پیدا کرد. برای اعداد هم یه interval domain اضافه شده، یعنی هر عدد نامعلوم حد پایین و بالا داره.
حجم خروجی با یه cost model کنترل شده که تصمیم میگیره نتیجهٔ محاسبه رو بنویسه یا خود کد محاسبه رو. lodash از ۳٫۱۶ برابر به ۱٫۰۵ برابر رسید و کل خروجی مجموعهٔ تست ۴۰٫۵ درصد کوچیکتر شد. روی ۲۲ کتابخونهٔ واقعی با ۶ پروفایل (۱۳۲ بار کامپایل) هیچ خروجی غلطی نبود. moment از code cache حدود ۴٫۳ برابر سریعتر لود میشه، ولی چهار کتابخونهٔ بزرگ مثل prettier و typescript هنوز با خطا متوقف میشن.
تیم یه نسخهٔ خاص از رندر سمت سرور React 18 هم ساخته که برای یه اپ مشخص با دادهٔ نامعلوم specialize میشه. خروجیش با renderToString بایتبهبایت یکیه و ۴ تا ۵٫۵ برابر سریعتر از React رندر میکنه. نویسنده قبول داره که حلقهها و بازگشت در حالت کلی تصمیمناپذیرن و ابزار فقط شکلهایی رو قبول میکنه که اثرشون قابل مهار باشه. زمان کامپایل فایلهای بزرگ هم هنوز طولانیه، مثلاً ۲۷۹ ثانیه برای @babel/standalone.
نکات کلیدی:
- نسخهٔ جدید ۱۹۰ از ۱۹۴ تست سخت رو رد میکنه؛ نسخهٔ 0.2.54 فقط ۴۰ تا.
- Z3 حدود ۲٫۵ دقیقه به اجرای کامل تستها اضافه میکنه، چون ۹۸٫۸ درصد سؤالها از cache جواب داده میشن.
- ۸۱ تابع داخلی مثل indexOf و parseInt حالا خلاصهٔ اثر دارن.
- حجم lodash از ۳٫۱۶ برابر به ۱٫۰۵ برابر رسید.
- رندر React با Prepack حدود ۵٫۳۹ برابر سریعتر از renderToString روی صفحههای کوچیکه.
- generatorای که آخر initialization نیمهکاره مونده، عمداً رد میشه.




