pack؛ دیپلوی روی سرور خودت با یه دستور
نود جیاسخلاصهٔ کاملتر
ادعای pack سادهست: با یه دستور اپت رو روی سرور خودت بالا بیار و یه آدرس HTTPS دائمی بگیر. سمت سرور با یه اسکریپت نصب میشه و سمت لوکال هم اسکریپت جدا داره برای لینوکس، مک و ویندوز. بعدش کافیه تو پوشهی پروژه فقط دستور pack رو اجرا کنی.
کاری که پشت پرده انجام میده اینه که پروژه رو به یه فایل اجرایی تکتیکه (یعنی یه باینری که همهچی توش جمعه) بیلد میکنه و همون فایل رو میفرسته روی سرور. یعنی نه داکرفایل لازمه نه پایپلاین بیلد. HTTPS، روتینگ و انتخاب پورت هم خودکار انجام میشه و اپ فقط باید به process.env.PORT گوش بده.
هر بار اجرای pack یه دیپلوی جدید میسازه و دیپلویها تغییرناپذیرن. قبلیها میخوابن و اگه ۳۰ روز بیاستفاده بمونن پاک میشن، ولی تا وقتی خوابن اولین درخواست دوباره بیدارشون میکنه. یعنی چند تا نسخهی قدیمی میتونن کنار هم زنده بمونن بدون اینکه رم سرور رو بخورن.
تو صفحهی پروژه اومده که فرقش با Vercel و Netlify و Railway اینه که اونا پلتفرم مدیریتشدهن و اینجا VPS مال خودته. در مقابل Dokku و Coolify و CapRover هم میگه عمدا کوچیکتر مونده: اونا با داکرفایل و بیلدپک کانتینر میسازن، این یکی فقط یه باینری میفرسته و کارش رو به دیپلوی، HTTPS و روتینگ محدود میکنه.
نکات کلیدی:
- نصب سرور و نصب لوکال هرکدوم با یه اسکریپت انجام میشه و خود دیپلوی فقط دستور pack هست
- هر دیپلوی تغییرناپذیره و آدرس HTTPS خودشو نگه میداره
- دیپلویهای بیاستفاده میخوابن و بعد از ۳۰ روز بیفعالیتی حذف میشن
- پورت خودکار از یه استخر گرفته میشه و از process.env.PORT خونده میشه
- زبانهای پشتیبانیشده: HTML استاتیک، Node.js نسخه ۲۰.۶.۰ به بالا، Bun، Deno، Go، Zig، Rust، C و C++
