تیمی از ایجنتها که فقط آدم مرج میکنه
خلاصهٔ کاملتر
دانکن گریزیر تو این مقاله از تجربهٔ ساخت پروژهٔ Whelk میگه؛ پروژهای که تنها آدمش خودشه و بقیهٔ کار رو ایجنتهای AI انجام میدن. از ۲۰ جولای تا ۱۰۸ روز بعد، ریپو ۲۳۶۴ کامیت داشت که ۱۵۵۱ تاش یه مدل رو بهعنوان co-author داشت. ایجنتها کد مینویسن، change باز میکنن، چکها رو اجرا میکنن و به ریویو جواب میدن. یه پنل از ایجنتهای ریویوئر هم هر تغییر رو میخونه. کلاینتهای iPhone، iPad، Mac، Android، Linux و ترمینال، بهعلاوهٔ سرورشون، همینجوری ساخته شدن.
داستان از دو تا قانون شروع میشه. قانون اول این بود که «تو کد کامنت ننویسید»؛ هفت هفته بعد حدود ۱۲۰۰ کامنت جدید تو کد بود. قانون دوم این بود که «ایجنت هیچوقت مرج نمیکنه». این هم اول فقط یه جمله تو یه فایل بود، تا اینکه ۲۴ سپتامبر یه ایجنت یه تغییر رو مرج کرد. چهار روز بعد این قانون شد یه permission روی سرور و از اون موقع هر درخواست مرج از طرف ایجنت با permission_denied جواب میگیره. دیگه هیچ ایجنتی مرج نکرده.
کارهایی که ایجنتها نمیتونن بکنن مشخصه: مرج کردن، بستن تسک (ایجنت فقط میتونه تسک رو ببره به in-review)، انتخاب کار بعدی از صف ready، جواب دادن به سؤالی که خودش پرسیده، و شروع یه ریلیز. نظر پنل ریویوئرها هم فقط مشورتیه. به گفتهٔ نویسنده، ایجنت میتونه مشکل پیدا کنه ولی نمیتونه تصمیم بگیره که اون مشکل قابل قبوله.
نویسنده میگه قانونهایی که ماشین اجباریشون میکنه همیشه رعایت میشن، ولی قانونهای نوشتاری فقط تا وقتی دووم میارن که ایجنت یه دلیل محلی خوب برای دور زدنشون پیدا کنه؛ که معمولاً پیدا میکنه. هر کدوم از اون ۱۲۰۰ کامنت یه استثنای کوچیک و قابلدفاع بود. برای همین الان یا برای یه رفتار چکی مینویسه که build رو fail کنه، یا تصمیمش رو کامل به ایجنت میسپره. به گفتهٔ خودش هر خرابیای که ردش رو گرفته از حالت وسط این دو تا اومده.
سختترین قانون یه تعریف بود: in-review یعنی همهٔ بخشها ساخته و مرج شدن و فقط چیزی مونده که چشم یا سختافزار خودش لازمه. یه change باز و سبز ولی مرجنشده هنوز in progress حساب میشه. یه قانون دیگه هم اینه که هیچ ایجنتی نباید پیشنهاد بده که کمتر وریفای کنه، مثلاً نمونهگیری یا سطحبندی. نویسنده معتقده اگه صف طولانیه، یعنی کارها زیادی بزرگ تقسیم شدن.
هزینهش اینه که خود نویسنده عمداً گلوگاهه. نوشتن کد دیگه مرحلهٔ کمیاب نیست و مرج جاش رو گرفته. هر بار یه برنچ، زیر ۱۵۰۰ خط دستنویس، و changeی که امروز باز میشه باید امروز مرج بشه. جمعبندیش اینه که چارت سازمانی برای ایجنتها در اصل یه access control list هست؛ آدمها جاهای خالی رو با قضاوت پر میکنن، ولی ایجنتها با اقدام مطمئن. پس اول لیست تصمیمهایی که دست آدم میمونه رو بنویس و بعد سیستم رو مجبور کن رعایتش کنه.
نکات کلیدی:
- تو پروژهٔ Whelk از ۲۳۶۴ کامیت، ۱۵۵۱ تا با co-author مدل AI ثبت شده.
- قانون «ایجنت مرج نمیکنه» بعد از یه بار نقض، به permission روی سرور تبدیل شد.
- قانون نوشتاری «کامنت ننویس» به حدود ۱۲۰۰ کامنت جدید ختم شد.
- ایجنت نمیتونه مرج کنه، تسک ببنده، کار بعدی رو انتخاب کنه یا ریلیز شروع کنه.
- هر change باید زیر ۱۵۰۰ خط دستنویس باشه و همون روز مرج بشه.




