نه، همه دارن از AI برای همهچی استفاده نمیکنن
خلاصهٔ کاملتر
ادعای اصلی این مقاله از Gabriel Weinberg، بنیانگذار DuckDuckGo، اینه که دو فرضِ پشتِ روایتِ رایج رسانهای دربارهی AI داره غلط از آب درمیآد: اینکه «هرکی یهبار AI رو امتحان کنه، دیگه برای همهچی ازش استفاده میکنه» و اینکه «AI اونقدر خوب شده که عملاً همه دارن ازش استفاده میکنن». نویسنده میگه واقعیت خیلی نزدیکتره به «بعضیها برای بعضی کارها از AI استفاده میکنن». منظورش از AI هم همون AI مولدِ در دسترس از طریق رابط چته.
به گفتهی نویسنده حتی نسل Z که بالاترین آگاهی از AI رو داره، پذیرشش تقریباً متوقف شده. به آمار Gallup اشاره میکنه: حدود ۸۱٪ نسل Z دستکم بهندرت از AI استفاده میکنن، ولی حدود یکسوم فقط ماهی یهبار یا هر چند ماه یهبار، و حدود ۱۹٪ هیچوقت. نکتهی جالب اینه که تنها چیزی که توی این مدت واقعاً عوض شده، بالا رفتن قابلتوجهِ احساس منفیه؛ مثلاً خشم نسبت به AI تو نسل Z حدود ۴۰٪ نسبت به سال قبل بیشتر شده.
نویسنده میگه این دادهها با هم همگرا میشن. سایت تازهی AI Diffusion مایکروسافت بر پایهی تلهمتری ناشناس میگه بیش از ۳۰٪ جمعیت در سن کار آمریکا از AI استفاده میکنن — یعنی حدود ۷۰٪ نمیکنن — اون هم با تعریفِ دستکم ۹۰ دقیقه استفاده در ماه. مطالعهی Datos هم مشابهش نشون داده فقط ۲۱٪ دستگاههای دسکتاپ ماهی ۱۰ بار یا بیشتر سراغ ابزارهای AI رفتن و ۶۲٪ اصلاً نرفتن. نظرسنجیهای Searchlight و The Argument هم به همین جهت اشاره دارن. همهی اینها به یه تصویرِ تقریباً سهقسمتی میرسن: حدود یکسوم فعال، یکسوم گاهبهگاه، و یکسوم اصلاً.
به گفتهی نویسنده بخش زیادی از مردم عمداً استفادهشون رو محدود میکنن و دلیلش نگرانیهای واقعیه. سه نگرانی اولِ مطالعهی Searchlight عبارتان از اینکه AI شغلها رو میگیره و بیکاری میسازه (۴۲٪)، حریم خصوصی رو نقض میکنه (۳۵٪) و اطلاعات غلط پخش میکنه (۳۳٪). همین باعث شده اکثریتی محکم بخوان دولت قانونگذاری ایمنی و حریم خصوصی رو در اولویت بذاره، حتی اگه به قیمت کندتر شدن توسعهی AI آمریکا نسبت به کشورهایی مثل چین تموم بشه.
دلیل دوم به گفتهی نویسنده تردید دربارهی مفید بودن AI ـه. توی نظرسنجی Searchlight، AI فقط ۸٪ امتیاز خالص مثبت داره — درست کنار شبکههای اجتماعی با ۷٪ — در حالی که موبایل، اینترنت و انرژی خورشیدی حدود ۶۵ تا ۶۸٪ امتیاز مثبت دارن. نویسنده نتیجه میگیره مردم چندان روایت خوشبینانهای که مدیرعاملها و طرفدارها میفروشن رو باور نکردن و این تردید عمیق و واقعیه.
در پایان نویسنده یه قیاس با مصرف گوشت میسازه: همونطور که همه گوشت نمیخورن، اکثریت مصرف گوشت قرمزشون رو کم کردن و درصد قابلتوجهی اصلاً نمیخورن، با AI هم دلایلی مثل سلامت، هزینه، محیطزیست و اخلاق برای محدودکردن مصرف هست — که همهشون نگرانیهای اصلیِ AI هم هستن. به همین خاطر اون از فرصتهای بازار برای مخاطبِ سراسر این طیف میگه و به محصول خودشون یعنی duck.ai بهعنوان یه چتبات خصوصی برای رفع نگرانی حریم خصوصی اشاره میکنه. البته تأکید میکنه که چون چشمانداز AI خیلی سریع داره عوض میشه، معلوم نیست این وضعیت همیشگی باشه.
نکات کلیدی:
- روایت «همه از AI برای همهچی استفاده میکنن» با دادههای واقعی جور نیست؛ واقعیت نزدیکتره به «بعضیها برای بعضی کارها».
- دادهها به یه تقسیم تقریباً سهقسمتی اشاره میکنن: یکسوم فعال، یکسوم گاهبهگاه، یکسوم اصلاً.
- خیلیها عمداً استفادهشون رو محدود میکنن: نگرانی از شغل، حریم خصوصی و اطلاعات غلط، و تردید در ارزش واقعی AI.
- احساس منفی نسبت به AI بهطور قابلتوجهی بالا رفته؛ مثلاً خشم نسل Z حدود ۴۰٪ بیشتر شده.
- نویسنده وضعیت رو به الگوی مصرف گوشت تشبیه میکنه و به duck.ai بهعنوان گزینهی خصوصی اشاره میکنه.




