‏استریم بازتاب‌های HDR بلادرنگ به هر دستگاه

به گفتهٔ تیم Miris، اون‌ها یه مدل سه‌بعدی باکیفیت ۱.۲ گیگابایتی خودرو رو از یه مارکت‌پلیس خریدن و روی پلتفرم Miris یه کانفیگوریتور WebXR ساختن. این کانفیگوریتور تو هر مرورگر مدرن اجرا می‌شه؛ می‌تونی رنگ بدنه رو عوض کنی، درها رو برداری و داخل و بیرون ماشین بچرخی. همون تجربه روی دسکتاپ، تبلت، موبایل و هدست کار می‌کنه و ۷۲ حالت مختلف (ترکیب رنگ و وضعیت درها) قابل استریمه.

نکتهٔ کلیدی اینه که همون فایل منبعی که تو Blender باز می‌کنی، به همهٔ دستگاه‌ها می‌رسه. asset فقط یه بار تو خط لولهٔ Miris آماده‌سازی (conditioning) می‌شه و بعدش استریم تطبیقی (adaptive) به همون اندازه‌ای که هر دستگاه و شبکه بکشه، از کیفیت منبع تحویل می‌ده. نویسنده این رو مثل یوتیوب می‌دونه: یه نسخهٔ باکیفیت آپلود می‌کنی و پلتفرم برای هر بیننده نسخهٔ مناسبش رو پخش می‌کنه.

به گفتهٔ نویسنده، سخت‌ترین بخش کار، متریال‌ها و مخصوصاً رنگ ماشینه. رنگ خودرو یکی از سخت‌ترین حالت‌ها تو گرافیک بلادرنگه؛ نحوهٔ حرکت نور روی کاپوت، کش‌اومدن بازتاب موقع چرخیدن دور ماشین و تغییر رنگ ظاهری تو زاویه‌های مایل. بازتاب‌های HDR همون چیزیه که باعث می‌شه رنگ مثل رنگ واقعی دیده بشه نه پلاستیک، چون نقاط پرنور رو با روشنایی واقعی‌شون نشون می‌ده.

چیزی که این پروژه رو خاص می‌کنه، رسوندن همین کیفیت HDR به هدست از طریق یه خط لولهٔ استریم مبتنی بر WebXRه. تا الان این سطح کیفیت یا با رندر آفلاین به‌دست می‌اومد یا با یه جی‌پی‌یوی ابری برای هر بیننده. اینجا رندر روی خود دستگاه انجام می‌شه. برای جا شدن تو بودجهٔ پردازشی و حرارتی هدست، مرحلهٔ آماده‌سازی تشخیص می‌ده کدوم سطح‌ها بازتابی‌ان و جزئیات بیشتر رو به چیزی که نزدیک بیننده‌ست اختصاص می‌ده.

نویسنده می‌گه روش‌های قبلی هرکدوم یه دیوار داشتن. تو pixel streaming جی‌پی‌یوی ابری صحنه رو رندر و ویدیو رو ارسال می‌کنه؛ کیفیت عالیه ولی هر کاربر همزمان یه جی‌پی‌یوی جدا می‌خواد و هزینه خطی بالا می‌ره، تازه برای AR/VR تأخیر هم اضافه می‌شه. viewerهای مبتنی بر glTF روی جی‌پی‌یوی خود کاربر اجرا می‌شن و سقف هزینه رو برمی‌دارن، ولی برای کوچیک کردن asset باید حسابی فشرده‌ش کنی و بازتاب رنگ خراب می‌شه.

به گفتهٔ Miris، استریم فضایی (spatial streaming) این دو رو با هم آشتی می‌ده: رندر بلادرنگ روی خود دستگاه مثل glTF سقف هزینه رو برمی‌داره و تحویل تطبیقی از فایل منبع، کیفیتی می‌ده که استانداردهای مش وب بهش نمی‌رسن. WebXR هم انتخاب شده چون بدون build جدا برای هر پلتفرم، بدون بازبینی اپ‌استور و بدون قفل SDK، روی مرورگر هر دستگاه اجرا می‌شه. Miris موقع ingest بومیِ OpenUSDه و همین خط لوله قراره برای Unity و موتورهای دیگه هم خروجی بده.

نکات کلیدی:

• یه asset سه‌بعدی ۱.۲ گیگابایتی همزمان روی مرورگر، تبلت اندروید و Apple Vision Pro استریم می‌شه، بدون نسخهٔ جدا برای هر دستگاه
• بازتاب‌های HDR رنگ ماشین بلادرنگ و وابسته به زاویهٔ دیده و روی خود دستگاه رندر می‌شه، نه جی‌پی‌یوی ابری
• asset یه بار conditioning می‌شه و بعد استریم تطبیقی به اندازهٔ توان هر دستگاه و شبکه کیفیت رو تحویل می‌ده
• برخلاف pixel streaming (هزینهٔ خطی جی‌پی‌یو) و glTF (افت کیفیت)، این روش هم سقف هزینه رو برمی‌داره هم کیفیت رو نگه می‌داره
• تحویل روی WebXR انجام می‌شه و pipeline بومیِ OpenUSDه با هدف پشتیبانی از Unity و موتورهای بعدی