‏سنسورهای نگهداشت‌پذیری کد برای ایجنت‌های هوش مصنوعی

نگهداشت‌پذیری کد — یا همون «کیفیت داخلی» — یعنی بشه آینده هم راحت و بی‌دردسر روی کدبیس تغییر ایجاد کرد. وقتی ایجنت‌های کدنویسی بدون راهنمای کافی کار می‌کنن، اولین نشانه‌ی مشکل اینه که یه تغییر کوچیک ناگهان به ده‌ها فایل دست می‌زنه. نویسنده این مقاله، یه داشبورد آنالیتیکس با NextJS و TypeScript رو کاملاً با کمک هوش مصنوعی ساخته و روی سنسورهایی تمرکز کرده که بهش و به ایجنت کمک می‌کنن مشکلات نگهداشت‌پذیری رو زود شناسایی کنن.

ESLint و تحلیل استاتیک پایه اولین لایه‌ی دفاعیه. قوانینی مثل حداکثر تعداد آرگومان تابع، طول فایل، طول تابع، و پیچیدگی cyclomatic (تعداد مسیرهای اجرایی ممکن در یه تابع) به‌صورت پیش‌فرض در ESLint فعال نیستن و باید دستی تنظیم بشن. نویسنده برای بهتر کردن خودتصحیحی ایجنت، یه formatter سفارشی ESLint ساخته که پیام‌های راهنما رو با خطاها همراه می‌کنه — مثلاً به ایجنت می‌گه وقتی با no-explicit-any مواجه شد، آیا باید type اضافه کنه یا با کامنت مشخصی suppress کنه.