‏بدافزار از دل صفحه‌های اشتراکی ChatGPT و Claude

به گفته Push Security، گفتگوهای اشتراکیِ پلتفرم‌های چت‌بات هوش مصنوعی تبدیل به جدیدترین کانال تحویل بدافزار برای کاربرهای macOS و Windows شدن. مهاجم محتوایی روی ChatGPT یا Claude می‌سازه که انگار راهنمای نصب یا آپدیت سرویسه، بعد با malvertising (تبلیغات مخرب) و مسموم‌کردن نتایج جستجو ترافیک رو سمتش می‌بره. چون محتوا روی chatgpt.com یا claude.ai زندگی می‌کنه — دامنه‌هایی که کاربر و ابزار امنیتی ذاتاً بهشون اعتماد دارن — حمله قبل از اینکه قربانی به payload برسه، چک اعتبار URL رو دور می‌زنه.

نویسنده می‌گه چند ماهه واریانت‌های مختلف این تکنیک گزارش شدن. نمونه‌های اولیه از گفتگوهای اشتراکیِ Claude.ai استفاده می‌کردن که طوری جا زده می‌شدن انگار راهنمای نصبه و حتی به «Apple Support» نسبت داده می‌شدن؛ این گفتگوها کاربر رو قدم‌به‌قدم به سمت بازکردن ترمینال و چسبوندن یه دستور curl هدایت می‌کردن که یه infostealer رو دانلود و اجرا می‌کرد. کسپرسکی هم یه کمپین موازی با گفتگوهای ChatGPT برای تحویل بدافزار AMOS مستند کرده بود.

چیزی که Push تازه کشف کرده یه قدم جلوتره: مهاجم به‌جای جاسازی دستور تو گفتگو، از قابلیت رندر کدِ ChatGPT استفاده کرده تا یه صفحه وبِ کاملِ خودبسنده روی یه آدرس chatgpt.com/s/ بسازه. این صفحه شبیه یه اعلان «اختلال سرویس»ه که می‌گه به‌خاطر ترافیک بالا سایت موقتاً در دسترس نیست و برای ادامه باید «اپ دسکتاپ» رو دانلود کنی. دکمه «نمایش کد» لو می‌ده که کل صفحه در واقع HTML و CSS سفارشیه که با خروجی کدِ ChatGPT رندر شده؛ یه صفحه وب داخل یه صفحه وب، روی دامنه‌ای که هر سیستم اعتبارسنجی‌ای امن می‌دونتش.

نویسنده می‌گه کلیک روی دکمه دانلود، کاربر رو به یه دامنه خارجی می‌بره که یه کلونِ متقاعدکننده از صفحه دانلود رسمیِ اپ دسکتاپ ChatGPTه — با برندینگ OpenAI و دکمه‌های مک و ویندوز — و فایل اجراییِ مخرب رو که خودش رو «ChatGPT for Desktop» جا زده تحویل می‌ده. نکته جالب اینه که سایت بسته به بازدیدکننده فرق می‌کنه: وقتی محقق‌های Push با URLScan بررسیش کردن، اسکنر به یه سایتِ بی‌ربطِ شرکتِ AR/VR ریدایرکت شد. کاربر واقعی تو مرورگر صفحه دانلودِ جعلی رو می‌بینه، ولی اسکنرها و بات‌ها چیز بی‌خطری می‌بینن — یه تکنیک جاافتاده فرار از تشخیص.

نویسنده تأکید می‌کنه این‌ها در اصل حمله‌های InstallFix هستن، نوعی از خانواده ClickFix، و از این واقعیت سوءاستفاده می‌کنن که ابزارهای AI نصب از طریق خط فرمان رو برای جمعیتی از کاربرها عادی کردن که تجربه تشخیصِ یه دستور سالم از یه دستور مخرب رو ندارن. واریانتِ صفحه-رندرشده از این جهت نگران‌کننده‌تره که آشکارترین نشونه قرمزِ حمله‌های قبلی — یعنی گفتگویی که ازت می‌خواد دستور تو ترمینال بچسبونی — رو حذف کرده؛ این یکی فقط یه اعلان اختلال سرویسِ معمولی نشون می‌ده.

نویسنده این مورد رو بخشی از یه الگوی بزرگ‌تر تو چشم‌اندازِ تهدیدِ ۲۰۲۶ می‌دونه: سوءاستفاده سیستماتیک از پلتفرم‌های مشروع به‌عنوان زیرساخت حمله. از فرستادن فیشینگ با اعتبارنامه‌های دزدیده‌شده AWS از طریق Amazon SES (که SPF و DKIM و DMARC رو پاس می‌کنه)، تا میزبانی فیشینگ روی GitHub Pages و Vercel و Azure Blob، تا سایت‌های سالمِ هک‌شده. مشکل ساختاری اینه که همه این پلتفرم‌ها واقعاً مشروع‌ن و کنترل‌هایی مثل اعتبار دامنه و دسته‌بندی URL تأییدشون می‌کنن چون واقعاً قابل‌اعتمادن. Push منطق تشخیصش رو زیر اسم LLMShare جمع کرده؛ یه تشخیصِ سطحِ-تکنیک که سوءاستفاده از محتوای اشتراکی رو فارغ از پلتفرم یا IOCها پوشش می‌ده.

نکات کلیدی:

• محتوا روی chatgpt.com و claude.ai میزبانی می‌شه، پس چک اعتبار دامنه و دسته‌بندی URL دورزده می‌شه.
• واریانت تازه با قابلیت رندر کدِ ChatGPT یه صفحه «اختلال سرویس» جعلی می‌سازه، نه یه گفتگوی جعلی.
• صفحه دانلودِ مخرب رندرِ شرطی داره: کاربر واقعی صفحه جعلی، اسکنرها سایت بی‌خطر می‌بینن.
• این‌ها حمله‌های InstallFix از خانواده ClickFix هستن که از عادی‌شدنِ نصب خط‌فرمانیِ AI سوءاستفاده می‌کنن.
• IOCها زود می‌چرخن، پس تشخیصِ سطحِ-تکنیک ارزش بیشتری از تشخیصِ مبتنی‌بر IOC داره.