Leash؛ لایهٔ امنیتی متنباز برای ایجنتهای هوش مصنوعی
خلاصهٔ کاملتر
Leash یه لایهٔ امنیتی متنبازه که بین ایجنتهای هوش مصنوعی و کارهایی که انجام میدن میشینه. تو مخزن پروژه اومده که هر action رو قبل از اجرا بررسی میکنه: کار امن بدون مزاحمت عبور میکنه، کار حساس به یه تصمیم روشن تبدیل میشه که خودت میگیری، و کار خطرناک همونجا متوقف میشه. با ایجنتهایی مثل Claude، Codex، Gemini، Cursor، GitHub Copilot، Cline و Windsurf کار میکنه.
چهار حوزه رو پوشش میده. بخش Security جلوی دستورهای مخرب، لو رفتن secretها، prompt injection (یعنی وقتی یه متن بیرونی ایجنت رو گول میزنه) و ابزارهای ناامن رو میگیره. Cost با قابلیت Token Saver کانتکست تکراری رو خودکار حذف میکنه. Activity یه نمای زنده از ایجنتها، دستورها، فایلها و تأییدها میده. Rules هم میذاره پوشههای مهم رو محافظت کنی و برای هر کاری که خودت انتخاب میکنی تأیید لازم بشه.
قلب کار یه Engine مرکزیه. featureها هندلرهای TypeScript بازبینیشدهان که داخل همون پروسه اجرا میشن؛ به گفتهٔ سازندهها نه مارکتپلیس کد در کاره، نه کانتینر جدا برای هر feature، نه بکاند مخفی. مخزن عمومی کل runtime شخصی رو داره: اپ دسکتاپ مک و ویندوز، اپ موبایل، یه پراکسی محلی برای ترافیک provider و یه Postgres محلی. یعنی وقتی چیزی مشکل داره، دقیقاً بهت میگه کدوم ایجنت، چه دستوری، تو چه پروژهای و چرا.
حالت Personal Open Source با کلید خودت (BYOK) روی کامپیوتر خودت اجرا میشه و اصلاً حساب Leash یا سرویس ابری نمیخواد. تو مستندات تأکید شده که کنترلپنل Business که تو تصویرها دیده میشه بخشی از سرویس ابری Leash Cloud هست و داخل این مخزن عمومی نیست. شعاری هم که خود تیم برای پروژه انتخاب کرده همینه: ایجنت سریع، مرز انسانی.
نکات کلیدی:
- هر action به سه دستهٔ امن، حساس و خطرناک تقسیم میشه و فقط دستهٔ حساس تأیید میخواد
- پشتیبانی از Claude، Codex، Gemini، Cursor، GitHub Copilot، OpenCode، Cline و Windsurf
- چهار قابلیت: Security، Cost (Token Saver)، Activity و Rules
- featureها هندلر TypeScript هستن و داخل خود Engine اجرا میشن، بدون کانتینر جدا
- حالت Personal Open Source با BYOK کاملاً محلیه و حساب کاربری نمیخواد
- کنترلپنل Business جزو Leash Cloud هست و تو مخزن عمومی نیست




