‏ساب‌ایجنت‌ها در لاراول؛ فقط وقتی که واقعاً لازمه

نویسنده با یه سناریوی آشنا شروع می‌کنه: یه سؤال ساده مثل استرداد وجه، به خاطر orchestratorی که پنج تا ایجنت متخصص و یه router روش داره، هشت ثانیه طول می‌کشه و سه تا API call می‌خوره. به گفتهٔ نویسنده، اضافه کردن یه لایه ایجنت اغلب سیستم رو کندتر، گرون‌تر و کم‌اعتمادتر می‌کنه؛ دمو باحال به نظر میاد ولی production اهمیتی نمی‌ده.

هستهٔ حرف اینه: تو Laravel AI SDK، یه ساب‌ایجنت رو فقط با برگردوندنش از متد tools() به یه ایجنت دیگه می‌دی. یعنی چند-ایجنتی یه روش جدید ساخت نرم‌افزار نیست، فقط یه tool call ئه که ابزارش یه LLM دیگه‌ست. نویسنده می‌گه ساب‌ایجنت وقتی جاش درسته که متخصص چیزی لازم داشته باشه که والد نمی‌تونه بده: مدل خودش، provider خودش، دستورها و ابزار خودش. اگه همهٔ «ساب‌ایجنت‌هات» با همون مدل و همون ابزار کار کنن، تیم نساختی، فقط یه latency tax اضافه کردی.