خطای جاوااسکریپت بهت دروغ میگه
خلاصهٔ کاملتر
گابور کوش تو این مقالهٔ مفصل یه خطا رو از جایی که ساخته میشه تا جایی که تو لاگ نوشته میشه دنبال میکنه و نشون میده هر مرحله چه چیزی ازش رو میندازه. شروعش آشناست: بعد از یه قطعی، لاگ رو باز میکنی و فیلد err فقط {} هست. دلیلش اینه که message و cause روی Error فیلدهای non-enumerable هستن (یعنی موقع پیمایش کلیدهای شیء دیده نمیشن). پس JSON.stringify، Object.keys، spread و Object.assign هیچکدوم اونها رو نمیبینن.
console.log(Object.getOwnPropertyNames(err))
// [ 'stack', 'message', 'cause' ] (V8)
// [ 'fileName', 'lineNumber', 'columnNumber', 'message', 'cause' ] (Firefox)همین مثال نشون میده اطلاعات هنوز روی شیء هست، فقط باید درست نگاهش کنی. name هم از Error.prototype به ارث میرسه و تو لیست نیست. نکتهٔ بعدی اینه که جاوااسکریپت اجازه میده هر مقداری رو throw کنی؛ رشته، null یا یه شیء معمولی که فقط شبیه Error هست. برای همین TypeScript تو حالت strict متغیر catch رو unknown در نظر میگیره. instanceof Error هم برای خطایی که از یه realm دیگه اومده (مثلاً iframe یا vm) false میده، ولی Error.isError تو Node.js 24.2.0 درست تشخیصش میده.
کلاسهای خطای سفارشی هم مشکل خودشون رو دارن. فیلدهایی که تو constructor ست میکنی (مثل query و code) تو JSON میان، ولی message و cause باز حذف میشن. اگه تو subclass مقدار name رو ست نکنی، name همون 'Error' میمونه، هرچند اسم کلاس چیز دیگهایه.
به گفتهٔ نویسنده، stack trace اصلاً جزو استاندارد ECMAScript نیست و فرمتش دست موتوره. تو V8 استک موقع ساخته شدن خطا ثبت میشه، نه موقع throw. یعنی اگه خطا رو تو یه helper بسازی و جای دیگه throw کنی، اون جای دوم تو استک نیست. V8 بهطور پیشفرض فقط ۱۰ فریم نگه میداره (با Error.stackTraceLimit عوض میشه) و Error.captureStackTrace میتونه استک هر شیئی رو بازنویسی کنه.
بقیهٔ مقاله سراغ زنجیرهٔ cause میره که اگه موقع wrap کردن پاسش ندی خطای اصلی کلاً از دست میره و حتی ممکنه حلقه بزنه. AggregateError و SuppressedError هم میتونن چند خطا رو با هم نگه دارن، پس با یه درخت طرفی، نه یه زنجیره. Node.js، Deno، Bun و مرورگرها روی فرمت استک و فیلدهای اضافه با هم فرق دارن. structuredClone، postMessage، worker threadها و IPC هم هر کدوم یه بخش متفاوت از خطا رو نگه میدارن. نویسنده پیشنهاد میده به کلاینت HTTP فقط یه problem document طبق RFC 9457 بدی و جزئیات رو تو لاگ خودت نگه داری.
در مورد لاگرها، تو Pino و Winston بسته به اینکه خطا رو با چه کلیدی و کجا پاس بدی، ممکنه پیام و استک کلاً حذف بشن؛ Winston حتی ممکنه فقط {"level":"error"} بنویسه. توصیهٔ نهایی نویسنده اینه: موقع wrap همیشه cause رو بده، تصمیم retry رو بر اساس کد خطا بگیر و رکورد لاگ رو با یه تابع خودت بساز که همهٔ لینکهای بین خطاها رو دنبال کنه، فقط فیلدهای مشخص رو بنویسه و یه سقف عمق داشته باشه.
نکات کلیدی:
- JSON.stringify(err) خروجی {} میده چون message و cause non-enumerable هستن
- تو V8 استک موقع ساخت خطا ثبت میشه و پیشفرض فقط ۱۰ فریم داره
- instanceof Error برای خطای realm دیگه false میده؛ Error.isError تو Node.js 24.2.0 درسته
- AggregateError و SuppressedError چند خطا رو به شکل درخت نگه میدارن
- برای کلاینت HTTP از problem document طبق RFC 9457 استفاده کن
- تو Winston ممکنه لاگ فقط {"level":"error"} بشه و پیام و استک گم بشن




