‏از ۲۰ تا ۲۰۰ PR در ماه: مهندسی نرم‌افزار تو دو دوره

The Pragmatic Engineer به مناسبت پنج‌سالگیش یه مسابقه‌ی مقاله‌نویسی با جایزه‌ی ۱۰ هزار دلاری گذاشت و از ۱۲۵ مقاله، نوشته‌ی Neil Kakkar برنده شد. Neil نه سال سابقه داره: سه سال تو Bloomberg، چهار سال تو PostHog و هشت ماهه که اولین مهندس استارتاپ Tano هست. اون با آمار PRهاش این سه جا رو مقایسه می‌کنه و می‌گه تو Tano ماهی بیش از ۲۰۰ PR می‌زنه، یعنی ۱۱ برابر PostHog که اونجا هم ۲.۴ برابر Bloomberg بود.

کارش با Claude Code Desktop هست و هم‌زمان روی ۳ تا ۵ کار مختلف جلو می‌ره. agentهاش برای ساختن یه فیچر کامل ۱ تا ۲ ساعت کار می‌کنن و آخرش یه گزارش HTML از تغییرات هر PR می‌سازن. Neil می‌گه وقتی نوشتن کد سریع شده، هماهنگی بین چند نفر برای یه فیچر صرف نمی‌کنه و بهتره یه نفر کل design و frontend و backend رو جلو ببره. تو Tano بازبینی انسانی کد اختیاریه و یه agent بازبینی که با Claude Code GitHub Actions ساخته روی هر PR تو CI اجرا می‌شه.

این مدل بی‌هزینه نیست. یه بار agent واحدهای خرد پول رو float کرد و ضرب در ۱۰۰ کرد، در حالی که مثلاً دینار بحرین هزار فلوس داره، نه صد. یه بار هم اضافه کردن index به جدول ۶ میلیون ردیفی Postgres با یه migration مسدودکننده (یعنی migrationی که نوشتن تو جدول رو قفل می‌کنه) ingestion رو متوقف کرد. Neil می‌گه این خطاها تو یه ساعت درست شد و حالا هر نوع خرابی جدید به لیست قوانین agent بازبینی اضافه می‌شه. نرخ revert تو Tano ۶ برابر کمتره و میانه‌ی زمان merge زیر یه ساعته.

سرعت migrationها هم عوض شده. تو PostHog مهاجرت person-on-events که داده‌ی کاربر رو کنار event می‌ذاشت تا queryها بدون join اجرا بشن، یه سال طول کشید. تو Tano دو تا migration بزرگ معماری agent فقط چند هفته طول کشید. به گفته‌ی نویسنده، تصمیم‌های معماری از غیرقابل‌برگشت به قابل‌برگشت تبدیل شدن، هرچند یه بار اشتباه تو migration باعث شد به چند تا creator دو بار پول پرداخت بشه.

بخش مهم مقاله درباره‌ی هزینه‌هاست. Neil می‌گه کارش واکنشی شده و دچار thrashing می‌شه، یعنی بیشتر وقتش صرف جابه‌جا شدن بین کارها می‌شه تا انجامشون. چون دیگه PR بقیه رو نمی‌خونه، دیدش از کار تیم کم شده و bus factor (تعداد آدم‌هایی که اگه برن پروژه می‌خوابه) عملاً یک شده؛ راه‌حلش نوشتن context تو فایل‌های AGENTS.md هست. اوایل ساعت ۳ بعدازظهر از خستگی ذهنی کم می‌آورد، برای همین لپ‌تاپ رو سر کار می‌ذاره تا agentها شب کار کنن و خودش ساعت ۶ کار رو تموم کنه.

نویسنده می‌گه استارتاپ‌ها با AI طراحی رو جدی نمی‌گیرن و نتیجه طرح‌هایی شبیه همه. بودجه‌ی AI هم نامحدود نیست: هر نفر یه اشتراک Claude Max 20x داره و اگه با نرخ API حساب می‌کردن، مصرف Neil ماهی بیش از ۸ هزار دلار می‌شد. هنوز هم گاهی به سقف این پلن می‌خوره، مخصوصاً وقتی AI رو به‌شکل هم‌تیمی خودکار امتحان می‌کنه.

نکات کلیدی:

• Neil Kakkar تو Tano ماهی بیش از ۲۰۰ PR می‌زنه، ۱۱ برابر دوره‌ی PostHog.
• بازبینی انسانی کد تو Tano اختیاریه و یه agent بازبینی روی GitHub Actions جاش رو گرفته.
• نرخ revert ۶ برابر کمتر و میانه‌ی زمان merge زیر یه ساعته.
• migrationی که تو PostHog یه سال طول کشید، تو Tano چند هفته‌ای انجام شده.
• هزینه‌ها: thrashing، خستگی ذهنی، bus factor یک و از دست رفتن context مشترک تیم.
• مصرف AI نویسنده با نرخ API ماهی بیش از ۸ هزار دلار می‌شد ولی با یه پلن Claude Max 20x کار می‌کنه.