‏Hippo: به ایجنت‌های AI یاد می‌ده چی رو فراموش کنن

این ریپازیتوری ابزاری به اسم Hippo رو معرفی می‌کنه؛ یه لایهٔ حافظه برای ایجنت‌های AI که شعارش اینه: «راز حافظهٔ خوب، بیشتر یادسپردن نیست، بلکه دونستنِ اینه که چی رو فراموش کنی». نویسنده می‌گه بیشتر سیستم‌های «حافظهٔ AI» در واقع همه‌چی رو ذخیره می‌کنن و بعد سرچ می‌کنن؛ برای همینه که ایجنتت هفتهٔ پیش و هفتهٔ قبلش هی به همون باگِ دیپلوی می‌خورد—سیستم چهار بار خطا رو دیده بود ولی راهی نداشت بفهمه باید یادش بمونه.

ایدهٔ Hippo اینه که همون کاری رو بکنه که مغز ۵۰۰ میلیون ساله درست انجامش می‌ده: خاطره‌ها به‌مرور زمان محو می‌شن، بازیابی اون‌ها رو قوی‌تر می‌کنه و سه لایهٔ زیستی (بافر، اپیزودیک و سمنتیک) موقع «خواب» تثبیت می‌شن. درس‌های سخت می‌مونن چون ازشون استفاده کردی و اطلاعات بی‌اهمیت محو می‌شن چون سراغ‌شون نرفتی. زیر کاپوت هم SQLite‌ه، هیچ وابستگی زمان‌اجرا نداره و به Node 22.5 به بالا نیاز داره.

نصب و راه‌اندازیش با دو دستور انجام می‌شه و به قول خودش هر ریپازیتوری git روی دستگاهت صاحب حافظه می‌شه:

npm install -g hippo-memory
hippo init --scan ~

فلگ --scan همهٔ ریپوهای git زیر پوشهٔ خونه‌ات رو پیدا می‌کنه، تو هرکدوم یه فروشگاه .hippo/ می‌سازه و با درس‌های ۳۰ روز اخیرِ تاریخچهٔ کامیت‌ها seed می‌کنه.

مکانیزم اصلیش «محو به‌صورت پیش‌فرض»ه: هر خاطره نیمه‌عمر داره (پیش‌فرض ۷ روز) و هر بار بازیابی، نیمه‌عمرش رو ۲ روز بیشتر می‌کنه. اگه یه خاطره رو با --error تگ کنی، نیمه‌عمرش دو برابر می‌شه تا اشتباه‌های تولیدی زود محو نشن:

hippo remember "deployment failed: forgot to run migrations" --error
hippo recall "deploy issues" --budget 2000

هر خاطره یه سطح اطمینان (verified، observed، inferred یا stale) هم داره تا ایجنت بدونه چقدر بهش اعتماد کنه، و بودجهٔ توکن اجازه می‌ده فقط اونقدری که جا می‌شه بازیابی شه.

به گفتهٔ نویسنده یکی از مشکلاتی که حل می‌کنه، «قابل‌حمل نبودنِ» حافظه‌ست: خاطره‌های ChatGPT به Claude نمی‌رن و .cursorrules به Codex منتقل نمی‌شه. Hippo یه پروسهٔ واحد پشت همهٔ ایجنت‌هاست و CLAUDE.md، قوانین Cursor، خروجی ChatGPT و تاریخچهٔ Slack رو تو یه فروشگاه SQLite جمع می‌کنه. هر خاطره هم منشأ کامل (kind، scope، owner و artifact_ref) داره، پس «حق فراموش‌شدن» فقط یه فراخوانی APIه و جداسازی چند-مستأجری با تست منفی اثبات شده.

موقع hippo sleep، سه یا چند اپیزودِ مرتبط تو یه خاطرهٔ سمنتیک ادغام می‌شن و نسخه‌های اصلی محو می‌شن—الگو می‌مونه، جزئیات می‌ره. نویسنده روی شفافیت بنچمارک‌ها هم تأکید داره؛ مثلاً R@5 برابر ۷۴٪ روی LongMemEval (فقط BM25، بدون embedding) و ۹۲۶ تست با دیتابیس واقعی و بدون mock گزارش شده، و حتی یه ادعای غیررسمی از نسخهٔ قدیمی رو خودش تو نسخهٔ بعدی پس گرفته.

نکات کلیدی:

• Hippo یه لایهٔ حافظه برای ایجنت‌های AI‌ه که از روی هیپوکامپ مدل شده: محو پیش‌فرض، تقویت با استفاده.
• زیرش SQLite‌ه، وابستگی زمان‌اجرا نداره و با Claude Code، Cursor، Codex و هر کلاینت MCP کار می‌کنه.
• خاطره‌های خطا (--error) دیرتر محو می‌شن و هر خاطره سطح اطمینان و منشأ کامل داره.
• مشکل جابه‌جایی حافظه بین ابزارها رو با یه فروشگاه واحد حل می‌کنه؛ حق فراموش‌شدن یه فراخوانی APIه.
• موقع «خواب»، اپیزودهای مرتبط تو یه الگوی سمنتیک ادغام می‌شن؛ بنچمارک‌ها هم شفاف گزارش شدن.