ساختن یه MCP server برای وبسایت شخصی با Go
خلاصهٔ کاملتر
نویسنده تعریف میکنه که به Eagle، بکاند Go سایت شخصیش، یه MCP server اضافه کرده. MCP (یعنی Model Context Protocol، استانداردی که مدلهای هوش مصنوعی باهاش به ابزارها و APIها وصل میشن) حالا بهش اجازه میده از یه بلیت سینما عکس بگیره و از Claude بخواد اونو به لاگهای سایتش اضافه کنه. قبلاً این کارو با یه ساده بدون syntax highlighting انجام میداد. فعلاً سه عمل get، add و edit پیاده شده.
برای شروع از Go MCP SDK رسمی استفاده کرده و با MCP Inspector تستش کرده. بخش اصلی کار احراز هویت بود: احراز هویت MCP روی OAuth 2.1 با PKCE سواره، و Eagle از قبل IndieAuth داشت که بر پایهٔ OAuth 2.0 با PKCE هست. پس فقط باید یه scope جدید و protected resource metadata (یه JSON سهفیلدی برای اینکه کلاینت بفهمه سرور احراز هویت کجاست) اضافه میکرد.
نویسنده میگه اولش نمیدونست کدوم روش ثبت کلاینت درسته. MCP Inspector به طور پیشفرض Dynamic Client Registration رو امتحان میکرد، ولی بعد فهمید از آخرین نسخهٔ spec، روش پیشنهادی CIMD هست. CIMD (یعنی Client ID Metadata Documents) در عمل همون ایدهٔ IndieAuth هست: client ID یه URLه که metadata خودش رو میزبانی میکنه. یه نکتهٔ مهم: تا وقتی token_endpoint_auth_methods_supported: ["none"] رو به metadata اضافه نکرد، Claude اونو تشخیص نمیداد، چون بدون اون فرض میشه سرور فقط client_secret_basic رو قبول داره.
بزرگترین تیکهٔ کار، اضافه کردن کشف کامل آدرسهای بازگشت (callback URL) به کتابخونهٔ IndieAuth خودش بود که CIMD لازمش داره، و نتیجهش انتشار indielib@0.6.0 شد. ابزارها رو هم سختگیرانه طراحی کرده تا اگه چیزی توی عکس بلیت واضح نیست، مدل خطا بده. یه دردسر هم این بود که توی Go یه slice میتونه nil باشه، و برای همین JSON Schema تولیدشده نوع رو «null یا array» میذاشت که بعضی کلاینتها دوستش ندارن.
برای حلش schemaها رو توی کد دستکاری کرد که بعداً برای قیدهایی مثل «امتیاز عدد صحیح بین ۱ تا ۱۰» هم به کار اومد. جاهایی که فرمت رو نمیشد با JSON Schema گفت، مثل قالب Venue, City, CC برای مکان، از توضیح فیلدها به عنوان دستورالعمل برای مدل استفاده کرد. نقطهضعفها رو هم صادقانه میگه: لاگها یه آرایه توی یه فایل JSON بدون شناسهٔ یکتا هستن، پس ویرایش با مقادیر فعلی مثل اسم و تاریخ انجام میشه، و getterها همهچیز رو برمیگردونن که میتونه کلی توکن مصرف کنه.
نتیجهگیری نویسنده اینه که MCP server در اصل یه API با چند تا امکان اضافهست و تقریباً همهچیزش استاندارده: OAuth، JSON Schema و HTTP. مهمترین درسش این بود که JSON Schema و توضیح فیلدها باید اونقدر واضح باشن که مدل تصمیم درست بگیره.
نکات کلیدی:
- احراز هویت MCP بر پایهٔ OAuth 2.1 با PKCE هست.
- از آخرین نسخهٔ spec، روش پیشنهادی ثبت کلاینت CIMD هست، نه Dynamic Client Registration.
- بدون token_endpoint_auth_methods_supported: ["none"] توی metadata، فرض میشه سرور فقط client_secret_basic رو قبول داره.
- sliceهای nil توی Go باعث میشن JSON Schema نوع null یا array بسازه که بعضی کلاینتها قبولش نمیکنن.
- این پروژه به انتشار indielib@0.6.0 با کشف کامل آدرسهای بازگشت (callback URL) منجر شد.




