کار با چندتا agent هوش مصنوعی و خستگی ذهنی
خلاصهٔ کاملتر
سرگی کوهنه تو این پست از مشکلی میگه که هر کسی با Claude Code یا Codex تو ترمینال کار کرده میشناسه. یه کار رو شروع میکنی، چون جواب AI طول میکشه یه کار دیگه رو هم شروع میکنی، هر جواب یه سوال و یه کار جانبی میاره و یهو بین ۲۰ تا تب داری میپری. آخرش ذهن خسته میشه و دیگه یادت نمیاد کجا بودی.
به نظر نویسنده این روش کار دوتا مشکل اصلی داره: ترتیب و زمینه (context). برای همین کارش رو شبیه یه priority queue چیده، یعنی صفی که هر بار مهمترین مورد ازش برداشته میشه. هر تیکت یه فایل markdown تو همون مخزن git و کنار کد مربوطهست و وضعیت کل بورد یه snapshot کامیتشدهست. پس اگه یه session بمیره، صف سر جاشه.
یه agent این بورد رو چرخهای جلو میبره: تیکتهای جدید رو بررسی میکنه، تیکتهایی که آدم برچسب «امن برای ساخت» زده رو پیاده میکنه، تست و بررسی مرورگر رو اجرا میکنه و چیزهای دیپلویشده رو چک میکنه. برای کد حساس روی یه branch جدا کار میکنه و اول اجازه میگیره. دیپلوی روی production هم فقط با خود نویسندهست.
چیزی که agent نمیتونه انجام بده تصمیم گرفتنه. پس هر چیزی که نظر آدم رو لازم داره تو یه «owner inbox» جمع میشه و یه اسکریپت از روی بورد یه لیست اولویتدار از همین موارد میسازه. برای خوندنش هم یه Claude artifact داره که هر چرخه از روی git دوباره ساخته میشه و برای هر تیکت یه صفحه بررسی داره. تصمیم نویسنده دوباره تو git روی همون کارت ثبت میشه و صفحه فقط نمایشگره.
نویسنده میگه مهمترین قسمت بستن هر مورده: یه مورد رو برمیداره، زمینهش رو میخونه، تصمیم میگیره و برش میگردونه تو صف. اینطوری زمینه اون تیکت هم از ذهنش بیرون میره و میتونه روی مورد بعدی تمرکز کنه. به گفتهش کار هنوز خستهکنندهست ولی دیگه حس گم شدن نداره. چالشهایی که مونده اینه که لود کردن زمینه هر تیکت یه دقیقه طول بکشه نه بیست دقیقه، و تیکتهایی که منتظر تصمیم اون هستن تو حلقه بیپایان گیر نکنن.
نکات کلیدی:
- هر تیکت یه فایل markdown تو git کنار کده و وضعیت بورد یه snapshot کامیتشدهست
- agent فقط تیکتهایی رو میسازه که آدم برچسب امن زده و برای کد حساس روی branch جدا کار میکنه
- دیپلوی روی production هیچوقت کار agent نیست
- موارد نیازمند تصمیم تو یه owner inbox جمع میشن و از طریق یه Claude artifact خونده میشن
- نکته اصلی بستن کامل هر مورد قبل از رفتن سراغ مورد بعدیه




