‏دیپ‌سیک هارنس؛ ایجنت کدنویسی پلاگین‌محور

دیپ‌سیک هارنس یه فریم‌ورک کدنویسی متن‌بازه که برخلاف Claude Code یا Codex، هیچ بخشی از خودش هاردکد نیست. رابط کاربری، فراخوانی ابزارها، تزریق context و حتی حلقهٔ اصلی ایجنت (agent loop یعنی همون چرخهٔ فکرکردن-ابزار زدن-جواب دادن مدل) همه به شکل پلاگین‌های جدا از هم پیاده‌سازی شدن که می‌تونی روشن، خاموش یا جایگزینشون کنی. همین معماری باز باعث شده تو کمتر از یه هفته حدود ۱۶۵ هزار استار گیت‌هاب بگیره.

یکی از جذاب‌ترین قابلیت‌هاش creator mode هست: کافیه بگی چه کاری می‌خوای انجام بشه، هارنس چندتا سوال ازت می‌پرسه، پلاگین رو می‌سازه و همون لحظه نصبش می‌کنه، بدون اینکه لازم باشه خودت کد بزنی. مثلاً یه پلاگین که تعداد استارهای یه ریپازیتوری گیت‌هاب رو نشون می‌ده، همینجوری تو یه نشست ساخته شده. یه پلاگین دیگه هم به اسم ModLens مثل یه پل عمل می‌کنه و عکس رو برای مدل‌هایی که ورودی تصویری ندارن (مثل دیپ‌سیک) به توضیح متنی تبدیل می‌کنه.

قابلیت دیگه trajectory view هست، یعنی یه مسیر قابل ردیابی از هر کاری که ایجنت انجام می‌ده؛ رو هر مرحله کلیک کنی می‌بینی دقیقاً کدوم پلاگین اون فراخوانی ابزار یا تزریق context رو تولید کرده. این شفافیت چیزیه که نه تو Claude Code هست نه تو Codex، و شبیه ابزارهای observability مثل LangFuse یا LangSmith‌ه، با این تفاوت که مستقیم تو خود ایجنت کدنویسی جا داده شده.

هارنس می‌تونه Claude Code یا Codex رو هم به‌عنوان sub-agent (یعنی یه ایجنت فرعی که کار مشخصی رو براش تفویض می‌کنی) از داخل خودش صدا بزنه؛ این کارم فقط یه پلاگین دیگه‌ست. نویسنده می‌گه این پروژه هنوز خامه و نیاز به وقت‌گذاری داره، ولی نکته‌ش اینه که برخلاف ابزارهای بسته، هر رفتار آزاردهنده‌ای رو می‌تونی واقعاً عوض کنی، نه فقط با پرامپت دورش بزنی.

نکات کلیدی:

• ۱۶۵ هزار استار گیت‌هاب در کمتر از یک هفته
• کل هارنس از پلاگین ساخته شده، حتی خود agent loop
• مدل پیش‌فرض DeepSeek V3.1 اما هر مدلی از طریق کلید API قابل اتصاله
• creator mode پلاگین جدید رو با گفت‌وگو می‌سازه و نصب می‌کنه
• trajectory view هر اکشن ایجنت رو به پلاگین تولیدکننده‌ش ردیابی می‌کنه
• امکان تفویض کار به Claude Code یا Codex به‌عنوان sub-agent