پروجکت Claude دیگه فقط یه پوشه نیست
خلاصهٔ کاملتر
تو این مقاله اومده که پروجکتهای Claude دیگه یه پوشهی فایل و دستورالعمل نیستن. حالا خود پروجکت یه گفتوگوی طولانیِ همیشهبازه که نقش هماهنگکننده رو داره: بهش یه هدف میدی، خودش کار رو تیکهتیکه میکنه و هر تیکه رو میسپره به یه thread جدا. تعبیر خود آنتروپیک صریحه: thread ها کارو انجام میدن، Claude هدایتشون میکنه.
هر thread یه سشن ابری کامل Claude Code با برنچ و کپی مخزن خودشه، و میتونه زیر خودش sub-agent و workflow بسازه. چون تو کلاود اجرا میشه، بعد از بستن لپتاپ هم ادامه میده. در عوض محدودیت داره: گفتوگوی اصلی مستقیم به کانکتورهایی مثل MCP دسترسی نداره، چون اونا داخل خود thread ها مدیریت میشن، و کل سیستم فقط ابریه، یعنی فایل و ابزار لوکال رو نمیبینه.
مشکل قدیمیِ پرشدن context هم با یه لایهی RAG حل شده، یعنی به جای بارگذاری همهی فایلها، فقط تیکههای مرتبط با سؤال رو از دانش پروجکت بیرون میکشه. این کار خودکاره و هیچ تنظیمی نمیخواد. وقتی حجم دانش پروجکت دوباره زیر سقف context بیاد، سیستم برمیگرده به بارگذاری کامل، از جمله فایل CLAUDE.md. یعنی دیگه لازم نیست دستی فایلها رو هرس کنی یا پروجکت رو تیکه کنی.
کنار این، Claude Code حالا فایل agents.md رو هم میخونه؛ پیشفرض وقتی CLAUDE.md نباشه، و اگه هر دو باشن CLAUDE.md اولویت داره. این اولین نمونهی عمومی از چیزیه به اسم «mods»، سیستم تازهی آنتروپیک برای قلاب زدن به خود harness کلود کد. چهار mod داخلی فعلاً موجوده: لودر agents.md، پنل diff، تلهمتری و یه mod امنیتی سازمانی.
به گفتهی نویسنده، این هنوز جایگزین سیستمهای ایجنتی دستساز نیست: چیزی که آنتروپیک داده یه چارچوبه، نه یه سیستم تمومشده. ارزش واقعی از چیزهایی میاد که روش سوار میشه، مثل حافظهای که دادهی شخصی رو از مشترک جدا میکنه یا اسکیلهایی که روش کار یه کسبوکار خاص رو کد میکنن.
نکات کلیدی:
- هر thread یه سشن ابری کامل Claude Code با برنچ و کپی مخزن جداگانهست
- لایهی RAG بدون هیچ تنظیمی فعاله و فقط بخشهای مرتبط دانش پروجکت رو میاره
- گفتوگوی هماهنگکننده به MCP و فایل لوکال دسترسی نداره
- پلنهای Team و Enterprise کنترل دسترسی view و edit میگیرن، ولی بعداً
- /skill doctor هزینهی context اسکیلها رو نشون میده و claude plugin eval پلاگین رو تست میکنه




