تیم Claude Code الان چطور با Claude Code کار میکنه
خلاصهٔ کاملتر
لیدیا هالی که تو تیم Claude Code کار میکنه، تو یه ارائه توضیح داده که تیمشون دیگه هر دستور رو دستی هدایت و تأیید نمیکنه. الان دهها سشن رو موازی اجرا میکنن و فقط جایی که واقعاً مهمه وارد میشن. به گفته اون، پنج کاری که قبلاً دست برنامهنویس بود (هدایت، تأیید، رد، بررسی و شروع سشن) با مدلهای قویتری مثل Opus 4.5 داره به مدل، harness و محیط اجرا سپرده میشه.
اولین توصیه درباره فایل Claude.md هست. هالی میگه برای هر خط بپرس: Claude میتونه اینو خودش از روی کد بفهمه؟ اگه آره، اون خط فقط نویزه. خطهای تمامحروفبزرگ مثل IMPORTANT و NEVER روی مدلهای قوی حتی نتیجه رو بدتر میکنن. چیزی که باید بمونه اطلاعاتیه که از کد درنمیاد، مثل جای مستندات کسبوکار یا فایلهای برند. یه دستور شبیه /doctor هم هست که Claude.md و skillها رو با مدل فعلی میسنجه و خطهای اضافه یا قدیمی رو نشون میده.
auto mode حالا حالت پیشفرض ترمینال و اپ دسکتاپه. یه classifier جدا (یعنی یه مدل جدا که فقط تصمیم میگیره دستور امنه یا نه) هر دستور رو بررسی میکنه. کارهای کمخطر مثل اجرای تست یا نصب پکیج خودکار اجرا میشن و هر چی مطمئن نیست، مثل push به یه ریپوی دیگه، برای تأیید انسان نگه داشته میشه. تنظیمش با زبان ساده تو settings انجام میشه. طبق تست داخلی Anthropic، آدمها فقط حدود ۱۴ درصد دستورهای خطرناک رو گرفتن و auto mode حدود ۸۹ درصد. یعنی هنوز از هر ده دستور بد، تقریباً یکی رد میشه.
برای همین deny rule لازمه: یه بلاک قطعی تو فایل تنظیمات که حتی قبل از auto mode چک میشه. معیار هالی اینه که اگه Claude یه بار اشتباه کنه، میشه برگردوندش؟ کد بد رو میشه بازنویسی کرد، ولی کلید API لو رفته رو نه. پس مثلاً خوندن فایل .env باید deny بشه. مشکل اینه که deny rule فقط متن دستور رو میبینه. اگه Claude تستها رو اجرا کنه و یه پکیج آلوده تو وابستگیها باشه، میتونه کلیدهای SSH رو بخونه بدون اینکه چیزی مشکوک به نظر برسه. اینجا sandbox به کار میاد که مشخص میکنه یه دستور به چه فایلها و چه آدرسهای شبکهای دسترسی داره، مهم نیست متنش چی باشه.
برای بررسی کار، هالی میگه یه پرامپت یکسان میتونه نتیجههای خیلی متفاوت بده. پس باید وسط کار چکپوینت گذاشت، نه فقط آخرش. hookها اسکریپتهاییان که بعد از یه اتفاق خاص، مثل هر ویرایش یا تموم شدن یه تسک، خودکار اجرا میشن. نکته مهم کد خروجیه: اگه hook با 1 خارج بشه، Claude Code تسک رو تمومشده حساب میکنه. برای اینکه Claude مجبور بشه برگرده و درستش کنه، باید با 2 خارج بشه. تو تیم هالی هر PR اول توسط یه سشن تازه از Claude بررسی میشه و آدمها فقط موارد پرریسک رو میبینن.
آخرین کار دستی، شروع و مدیریت سشنهاست که Claude Code Projects براش اومده. این قابلیت که الان برای پلنهای Pro، Max و Ultra در بتاست، به یه سشن هماهنگکننده (orchestrator) اجازه میده یه لیست کار بگیره، برای هر کدوم یه سشن جدا راه بندازه و نتیجهها رو چک کنه. میشه برای orchestrator یه مدل قوی تو برنامهریزی و برای سشنهای اجرایی یه مدل دیگه گذاشت.
نکات کلیدی:
- Claude.md رو فقط با اطلاعاتی پر کن که Claude از روی کد نمیتونه بفهمه.
- auto mode حدود ۸۹ درصد دستورهای خطرناک رو گرفت، در مقابل ۱۴ درصد برای بازبین انسانی.
- deny ruleها قبل از auto mode چک میشن و مخصوص کارهای برگشتناپذیر مثل خوندن .env هستن.
- sandbox جلوی دسترسی وابستگیهای آلوده به فایلها و شبکه رو میگیره.
- hook برای برگردوندن Claude به رفع مشکل باید با کد 2 خارج بشه، نه 1.
- Claude Code Projects تو بتا برای پلنهای Pro، Max و Ultra در دسترسه.




