ساخت ایجنتهای همیشهروشن: پنج جزء اصلی معماری
خلاصهٔ کاملتر
تو این مقاله از Anthropic اومده که ایجنتهای همیشهروشن (always-on agents) یعنی ایجنتهایی که context رو بین جلسهها نگه میدارن و بدون نظارت مستقیم کار انجام میدن، دوباره داغ شدن. دلیلش اینه که مدلهای جدید قضاوت بهتری دارن و هوش ارزونتر شده. مثلاً تو یه بنچمارک کدنویسی طولانی، Opus 5.5 به ازای هر تسک حلشده ۷۸ درصد ارزونتر از Opus 5 بوده، در حالی که روی کارهای معمولی این عدد ۴۰ درصده.
نکتهٔ اول مقاله اینه که این ایجنتها واقعاً همیشه روشن نیستن. بیشتر وقتها خوابن و هر بار با یه رویداد بیدار میشن. هر بار کار کردن اسمش run هست و داخل یه session اجرا میشه، یعنی همون رونوشت پیامها و tool callها. حلقهٔ اصلی ایجنت عوض نمیشه، فرق در پنج جزء معماری اطرافشه.
صف رویداد (event inbox): به جای اینکه هر منبع مثل webhook یا job پسزمینه مستقیم ایجنت رو صدا بزنه، رویداد رو تو یه جدول دیتابیس مینویسه و یه worker از اونجا برش میداره. اینطوری دو رویداد همزمان دو run رقیب نمیسازن و با crash چیزی گم نمیشه. توصیهها: handler سریع جواب بده، inbox منبع حقیقت باشه، هر inbox فقط یه worker فعال داشته باشه، و پیامهای پشت سر هم تو یه run با هم پردازش بشن.
تایمرها و حافظه: تایمرها دو نوعن، follow-up که ایجنت برای خودش میذاره و schedule که تکرارشوندهست. یه scheduler جدول تایمرها رو مرتب چک میکنه و تایمرهای سررسیده رو بهشکل رویداد تو inbox میذاره. حافظه هم باید تو یه storage ماندگار مثل دیتابیس باشه و فقط چیزهایی رو نگه داره که ایجنت نمیتونه دوباره پیداشون کنه: دستورهای کاربر، یادداشتها دربارهٔ کاربر، پیامهای قبلی و پیشرفت هر تسک. نویسنده توصیه میکنه context اولیه سبک بمونه و از prompt caching استفاده بشه.
دسترسیها: به گفتهٔ مقاله، بیشترین ریسک همینجاست، چون run با دسترسی کاربر و بدون نظارت اجرا میشه. الگوی پیشنهادی یه proxy بیرون از محیط ایجنته که credentialها رو به درخواستها اضافه میکنه، یعنی ایجنت اصلاً رمز رو نمیبینه. auto mode با classifier کارهای پرخطر رو بلاک میکنه، و deferred tool call یعنی run متوقف میشه تا کاربر تأیید کنه و جوابش بهشکل یه رویداد جدید برمیگرده.
صف خروجی (outbox): برخلاف ایجنتهای معمولی، اینجا کاربر فقط نتیجه رو میبینه. برای بیشتر موارد یه ابزار «send» کافیه، ولی اگه بخوای سرعت پیامها رو کنترل کنی یا از خطا ریکاوری کنی، یه جدول outbox با یه dispatcher لازمه. نویسنده توصیه میکنه با eval تعادل تعداد پیامها پیدا بشه و ایجنت اول کمحرف باشه و کمکم توجه کاربر رو به دست بیاره.
نکات کلیدی:
- معماری ایجنت همیشهروشن پنج جزء داره: event inbox، تایمر، حافظه، permissions و outbox.
- هر inbox باید فقط یه worker فعال داشته باشه تا runها تداخل نداشته باشن.
- حافظه فقط باید چیزی رو نگه داره که ایجنت نمیتونه از جای دیگه پیدا کنه.
- credentialها از طریق یه proxy بیرون از محیط ایجنت تزریق میشن.
- Opus 5.5 روی یه بنچمارک کدنویسی طولانی ۷۸ درصد ارزونتر از Opus 5 بوده.




