‏تنها چیزی که لازم داری، backpressure است

این مقاله از یه نکته‌ی ساده شروع می‌کنه: دو راهِ بدیهی برای استفاده از ایجنت‌های کدنویسی هست و هر دو بدن. راه اول اینه که بذاری LLM بدون نظارت بدوه و امیدوار باشی مخزن جون سالم به در ببره؛ سریع و هیجان‌انگیز و احمقانه‌ست و به باگ، تغییرات گیج‌کننده و سیلی از PR منجر می‌شه که انسان‌ها نمی‌تونن به‌موقع بازبینی‌شون کنن. راه دوم اینه که با ایجنت مثل اتوکامپلیتِ پیشرفته رفتار کنی و انسان رو مجبور کنی هر قدمِ کوچیک رو بازبینی کنه؛ امن‌تره اما اون‌قدر کنده که هدفِ استفاده از ایجنت رو تا حدی نقض می‌کنه.

راه سومِ نه‌چندان‌بدیهی، ساختنِ راه‌هاییه که ایجنت بیشترِ کار خودش رو قبل از دخالت انسان اعتبارسنجی کنه. هدف اینه که جلسه‌های طولانی‌ترِ بدون‌نظارت اون‌قدر امن بشن که مفید باشن، بدون اینکه انسان کاملاً از حلقه خارج بشه، و تعداد PRهای کم‌کیفیتی که همکارها باید بازبینی کنن کم بشه.

مفهوم کلیدی، backpressure است. توی مهندسی سیستم، backpressure مکانیزمیه که یه جزءِ پایین‌دستی به بالادست سیگنال می‌ده که نمی‌تونه کارِ بیشتر بپذیره و تولیدکننده رو مجبور می‌کنه کند بشه، بافر کنه یا بار رو بریزه. وقتی backpressure نباشه، تولیدکننده آزاده هرقدر بخواد کار تولید کنه و مصرف‌کننده مجبوره عدم‌تطابق رو جذب کنه؛ یا عقب می‌مونه، یا زیر بار می‌شکنه، یا با میون‌بُرزدن سریع می‌شه.

توی کارِ ما، backpressure معمولاً به شکلِ ماشینی درمیاد که کاری رو که تولیدکننده تمیزش نکرده رد می‌کنه. ساده‌ترین نمونه‌اش تستِ خودکاره: معمولاً PR با تستِ شکست‌خورده ثبت نمی‌کنی و در حالت ایده‌آل، همکارها تا وقتی همه‌ی تست‌ها سبز نشن اصلاً بازبینی‌اش نمی‌کنن. اینجا سوئیت تست همون مکانیزمِ backpressureیه که آدم رو وادار می‌کنه قبل از درخواست بازبینی، کدش رو تمیز کنه. علاوه بر تست، تایپ‌ها هم می‌تونن یه شکلِ قدرتمند از backpressure باشن.

نکات کلیدی:

• هر دو راه بدیهیِ استفاده از ایجنت (رهاکردن کامل یا بازبینیِ هر قدم) بدن
• راه سوم: ایجنت بیشترِ کار خودش رو قبل از دخالت انسان اعتبارسنجی کنه
• backpressure یعنی ماشین، کارِ تمیزنشده رو رد کنه و تولیدکننده رو کند کنه
• تست‌های خودکار و سیستم تایپ، شکل‌های قدرتمندِ backpressure برای ایجنت‌ان