اپریل ژو: سلیقه و قضاوتم رو به AI نمیسپارم
خلاصهٔ کاملتر
Kirupa تو این قسمت از پادکستش با April Zhu حرف میزنه؛ طراح محصولی تو سنگاپور که پنج سال معماری خونده و سازندهٔ Colorfigures و Tinycharts هست. این دوتا AI skill هستن، یعنی مجموعه دستورالعملهایی که به یه مدل AI یاد میدن یه کار مشخص رو به یه سبک خاص انجام بده.
اپریل میگه تو کارآموزیهای معماری فهمید بیشتر کار هماهنگی، مقررات و مدیریت پروژهست و نتیجهٔ کار رو گاهی بعد از ۵ یا ۱۰ سال میبینی. ولی کار فریلنس طراحی برای شرکتهای تکنولوژی چند هفتهای منتشر میشد. برای همین بعد از فارغالتحصیلی رفت شرکت Pendle. به گفتهٔ خودش فقط دنیای تکنولوژی به جوونها این آزادی رو میده که واقعاً خلاق باشن.
Colorfigures از یه کنجکاوی شروع شد. اپریل skillی به اسم iso-figure رو تو GitHub دیده بود که هر شیئی رو به یه طرح SVG دوبعدی تبدیل میکنه و بعد اونو تو فضای سهبعدی بیرون میاره. سؤالش این بود که AI که معمولاً خروجی تمیز و بینقص میده، میتونه یه چیز دستی، کجوکوله و «گرم» بکشه؟ اولین خروجی یه ماشین لباسشویی بود که تو X خیلی دیده شد و بعد تبدیلش کرد به یه skill عمومی. Kirupa هم تعریف میکنه که تونسته همین skill رو برای کشیدن pixel art هشتبیتی تغییر بده.
اپریل اخیراً اشتراک Photoshop رو لغو کرده و میگه کارش داره کاملاً AI-native میشه، هرچند هنوز برای UI و UX از Figma استفاده میکنه. دلیلش اینه که تو آموزش طراحی همیشه خروجی مهم بوده، نه ابزار. ولی حرف اصلیش اینه: مزیت طراح تسلط به Figma یا تئوری طراحی نیست، سلیقه و قضاوته، یعنی تشخیص کار خوب از کار پیشپاافتاده. اون میگه کار vibe-coded (یعنی چیزی که فقط با پرامپت دادن به AI و بدون دانش طراحی ساخته شده) رو فوری تشخیص میده.
به گفتهٔ اپریل، AI میتونه ده تا گزینه پیشنهاد بده و ایدهها رو به هم وصل کنه، ولی انتخاب نهایی مال خودشه: «نمیخوام سلیقه و قضاوتم رو برونسپاری کنم.» از نظر اون طراحها الان قویترین آدمها هستن، چون هم قدرت تولید تقریباً نامحدود دارن و هم سلیقه. یعنی طراحی که سلیقهش رو نگه داره، از کسی که فقط پرامپت میده جلوتره.
بقیهٔ گفتگو سراغ آینده میره: رابطهایی که خودشون رو برای هر کاربر شخصیسازی میکنن (مثل تم علمیتخیلی دههٔ ۷۰ که Kirupa برای سایتش ساخته)، صدا، ژست و پوشیدنیها بهعنوان تحول بعدی UX، و نگرانی اپریل از اینکه AI همهٔ شغلها رو بگیره. اونا دربارهٔ اینکه چرا بهرهوری بیشتر معمولاً به کار بیشتر میرسه نه وقت آزاد، و از دست رفتن «مکان سوم» (یعنی جاهایی مثل کافه که آدمها بیرون از خونه و کار همدیگه رو میبینن) هم حرف میزنن.
نکات کلیدی:
- April Zhu پنج سال معماری خونده و بهخاطر چرخهٔ بازخورد کند این رشته سراغ طراحی محصول اومده.
- Colorfigures روی skill به اسم iso-figure ساخته شده که شیء رو به SVG دوبعدی و بعد به سهبعدی تبدیل میکنه.
- اپریل اشتراک Photoshop رو لغو کرده ولی هنوز برای UI و UX از Figma استفاده میکنه.
- حرف اصلیش: AI گزینه میسازه، ولی سلیقه و قضاوت نهایی باید دست طراح بمونه.
- گفتگو به رابطهای شخصیسازیشده، صدا و ژست در UX و رابطهٔ بهرهوری با حجم کار هم میرسه.




