داشبورد کارخانه نرم‌افزار هوش مصنوعی
هوش مصنوعیخلاصهٔ کامل‌تر
تو این مقاله یه software factory توضیح داده میشه، یعنی یه زنجیره از ایجنت‌های کدنویسی که یه ورودی کلی مثل یه issue یا یه PRD (سند نیازمندی‌های محصول) می‌گیرن، اون رو به تسک‌های کوچیک‌تر می‌شکنن و هر کدوم رو خودشون پیاده و تست می‌کنن. داشبوردی که مقاله معرفی می‌کنه یه پنل کنترله که به‌جای پخش بودن اطلاعات تو issueها و pull requestهای گیت‌هاب، همه مراحل، نقطه‌هایی که تأیید انسان می‌خوان و نسخه‌های مختلف خود کارخانه رو یه‌جا نشون می‌ده.
هر تسک از چند «lap» رد میشه، یعنی یه دور شامل برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی، بررسی و code review. عمق این دورها بر اساس پیچیدگی تسک تنظیم میشه: تیکت‌های ساده مراحل سبک‌تری دارن و تیکت‌های پیچیده یه چرخه کامل بیلد و تست. چند تسک هم‌زمان اجرا می‌شن و برای همین از git worktree استفاده میشه، یعنی چند کپی جدا از کد که هر ایجنت روی یکیشون کار می‌کنه و به هم برخورد نمی‌کنن.
به گفته مقاله، نسخه اول یه «dark factory» بود، یعنی هیچ دخالت انسانی نداشت و حتی مستقیم به production هم merge می‌کرد. این فقط برای موارد محدود مثل proof-of-concept جواب داد و برای production ریسکش زیاد بود. راه‌حل حذف اتوماسیون نبود، بلکه برگردوندن تأیید انسانی تو چند نقطه مشخص بود. اصل راهنما این شد که کمترین تعداد تصمیم‌هایی که واقعاً به آدم نیاز دارن پیدا بشه و بقیه خودکار بمونه.
داشبورد چند بخش اصلی داره: یه نقشه کلی از همه workflowها و skillهایی که ایجنت‌ها صدا می‌زنن، یه لاگ از تصمیم‌های کلیدی که هر کدوم به یه commit وصله تا بشه دو نسخه کارخانه رو diff کرد، ردیابی خطاها مثل رسیدن به rate limit مدل، نمایش lapهای در حال اجرا، و یه scorecard برای هر نسخه که تعداد lapها، تعداد mergeها و مدت فعال بودن رو نشون می‌ده. تست‌هایی که خود کارخانه می‌سازه و نتیجه‌شون هم اونجا دیده میشه.
همه اجراهای ایجنت‌ها از طریق Archon انجام میشه، یه ابزار متن‌باز که هر فرایند کدنویسی هوش مصنوعی رو به یه workflow قابل‌استفاده دوباره و قابل‌ردیابی تبدیل می‌کنه و worktreeها رو هم مدیریت می‌کنه. workflowها تو یه «SDLC pack» جمع شدن که برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی و اعتبارسنجی رو پوشش می‌ده. هر turn، tool call و تصمیم ایجنت‌ها هم تو یه دیتابیس Postgres روی Neon ذخیره میشه.
قابلیت branching دیتابیس Neon باعث میشه کل وضعیت کارخانه مثل کد branch بخوره. یعنی میشه کل تنظیمات رو به یه نسخه قبلی برگردوند یا روی یه نسخه قدیمی تست کرد، بدون اینکه شاخه اصلی به هم بخوره. نویسنده معتقده برای چند تا ایجنت روی تسک‌های کوچیک این داشبورد زیادیه و ابزارهای خود گیت‌هاب کافین. اما وقتی صدها pull request در هفته روی چند codebase ساخته میشه، داشبورد دیگه یه نیازه.
نکات کلیدی:
- نسخه کاملاً خودکار «dark factory» با merge مستقیم به production فقط برای proof-of-concept قابل‌اعتماد بود.
- عمق هر lap (برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی، بررسی، review) بر اساس پیچیدگی تسک تنظیم میشه.
- Archon یه ابزار متن‌بازه که اجرای موازی ایجنت‌ها رو با git worktree مدیریت می‌کنه.
- همه فعالیت ایجنت‌ها تو Postgres روی Neon ذخیره میشه و branching اون امکان rollback کل کارخانه رو می‌ده.
- scorecard هر نسخه تعداد lapها، تعداد mergeها و مدت فعال بودن رو نشون می‌ده.
