بهرهوری هوش مصنوعی یعنی سقف بالاتر، نه کار کمتر
هوش مصنوعیخلاصهٔ کاملتر
تام تانگوز تو این مطلب میگه سه سال هر روشی رو برای نوشتن با هوش مصنوعی تست کرده و قالبهای پرامپت و پایپلاینهای چندعاملی همه خروجی بیمزه دادن، چون نوشتن رو یه تولید یکمرحلهای فرض میکردن. چیزی که جواب داده یه حلقهٔ بستهٔ سلیقهست: ایجنت قبل از نوشتن هم تحقیق پسزمینه رو میخونه هم یه حافظهٔ محلی از قانونهای خونگی رو، بعد نقدهای آدم موقع بازبینی رو ثبت میکنه و همونها رو تو فایلهای دائمی برای دفعهٔ بعد نگه میداره.
عددها همون چیزی نیست که انتظار میره. یه هفته قبل یه مطلب پرداده ۴۷ بار بازنویسی کامل خواسته و مطلب دیروز فقط ۳ بار. با این حال ویرایشهای جملهبهجمله ثابت موندن: حدود ۱۳۰ تا در هر پست و میانگین نزدیک ۱۴۰ تا در کل ده مطلب منتشرشده، بدون افت معنادار. نسبت ویرایش ریز به هر نسخهٔ پیشنویس از ۴.۴ به ۴۳.۳ پریده.
یعنی ویرایش از بین نرفته، فقط جاش بالاتر رفته. اولش بیشتر وقت آدم صرف تعمیر ساختار میشد: انداختن مرور ادبیات دانشگاهی، بردن تز اصلی به پاراگراف اول، درست کردن ستون فقرات روایت. وقتی حافظهٔ سلیقه پایدار میشه، ایجنت همون بار اول یا دوم تز رو درست میگیره و توجه آدم کامل میره روی ظرافت جمله: کوتاه کردن قیدها، تنظیم ریتم جمله و زدن عبارتهای تزئینی.
نویسنده میگه همین الگو تو شطرنج هم تکرار شده. سال ۱۹۷۹ فقط یه بازیکن دنیا ریتینگ ۲۷۰۰ به بالا داشت، ولی الان میانگین سی نفر اول نزدیک ۲۷۵۰ هست و تعداد استادبزرگها از ۵۲۴ نفر در ۱۹۹۳ به حدود ۱۷۵۰ نفر رسیده. ساعت تمرین هم بیشتر نشده؛ به نقل از کورچنوی، آمادهسازی یه گشایش که قبلاً دو هفته جمعآوری و یه ماه مطالعه میخواست، حالا با دیتابیس نیمساعته تموم میشه.
حرف آخر نویسنده اینه که هوش مصنوعی فقط وقت ذخیره نمیکنه، سقف چیزی که با همون مقدار تلاش درمیاد رو بالا میبره. کار مکانیکی فرو میریزه و تلاش اختیاری میره سمت ارزش بالاتر. پس سؤال واقعی اینه که ما همون کیفیت قبل از هوش مصنوعی رو قبول میکنیم و وامیستیم، یا دنبال خروجی بهتری میریم که حالا ممکن شده.
نکات کلیدی:
- پیشنویسهای یه مطلب پرداده از ۴۷ نسخه به ۳ نسخه رسید، ولی ویرایشهای جملهای حدود ۱۳۰ تا در هر پست ثابت موند.
- میانگین ویرایش خطی در ده مطلب منتشرشده حدود ۱۴۰ تاست و افت آماری معناداری نداره.
- نسبت ویرایش ریز به هر نسخهٔ پیشنویس از ۴.۴ به ۴۳.۳ رسید؛ یعنی کار از اصلاح ساختار رفت سراغ صیقل جمله.
- تعداد استادبزرگهای شطرنج از ۵۲۴ نفر در ۱۹۹۳ به حدود ۱۷۵۰ نفر امروز رسیده، بدون اینکه ساعت تمرین بیشتر بشه.
- معماریای که جواب داد حافظهٔ محلی قانونها بود، نه پرامپت تکمرحلهای.
