هوش مصنوعی سایت رو میسازه، ولی خوب؟
خلاصهٔ کاملتر
زک لدرمن تو یادداشت تازهش سراغ چیزی میره که خودش اسمش رو «عصر طلایی توسعه نرمافزار» میذاره. حالا agent داریم برای برنامهریزی کد، agent برای نوشتنش، agent برای ریویو کردنش و حتی agentهایی که کار رو بین سابایجنتها پخش میکنن. به گفته نویسنده، همه این ابزارها یه وعده آشنا رو با خودشون میارن: اگه ساختن نرمافزار راحتتر بشه، توسعهدهنده وقت بیشتری برای کیفیت داره.
نویسنده میگه این وعده رو قبلاً هم شنیدیم. فرانتاند چند دور از همین چرخه رو رد کرده: هفت هشت سال client rendering (یعنی ساختن صفحه توی مرورگر بهجای سرور) و پونزده سال دوره SPA. هر دوتاشون با این استدلال فروخته شدن که بهتر شدن تجربه توسعهدهنده خودبهخود به تجربه کاربر هم میرسه.
سؤال اصلی مقاله همینه: واقعاً تجربه آدمها از نرمافزار بهتر شده؟ نویسنده میگه قطعاً نرمافزار بیشتری داریم، ولی جواب سؤال دوم رو نمیدونه و به نمونههای اخیری اشاره میکنه که نشون میده سرویسها بهمرور کمدوامتر و کمتر قابلاعتماد شدن.
برای اینکه حرفش در حد حدس نمونه، به دسته AI توی Speedlify اشاره میکنه. اونجا میانه امتیاز Core Web Vitals (یعنی همون معیارهای گوگل برای سرعت و پایداری صفحه) مردوده و ۱۲ سایت از ۱۳ سایت، هم تست عملکرد Lighthouse و هم تست دسترسپذیری Axe رو رد میکنن.
جمعبندی نویسنده اینه که craft رو باید «اهمیت دادن به کیفیت خروجی» تعریف کرد، مستقل از اینکه با چه ابزاری ساخته شده. یعنی هر چقدر هم تولید کد ارزونتر بشه، این که به چیزی که منتشر میکنی اهمیت بدی همچنان برای آدمهای واقعی که ازش استفاده میکنن ارزش واقعی داره.
نکات کلیدی:
- توی دسته AI سایت Speedlify، ۱۲ سایت از ۱۳ سایت تستهای Lighthouse و Axe رو رد میکنن
- میانه امتیاز Core Web Vitals همون دسته هم مردوده
- نویسنده دوره client rendering و پونزده سال SPA رو نمونههای قبلی همین چرخه وعدهها میدونه
- تعریف مقاله از craft: اهمیت دادن به کیفیت خروجی، مستقل از ابزاری که باهاش ساخته شده




