کار کردن تو یه شرکت AI-native چه شکلیه
هوش مصنوعیخلاصهٔ کامل‌تر
النا ورنا که خودش رو محصول دوران قبل از AI می‌دونه، یادداشت‌هاش از یک سال کار تو Lovable رو منتشر کرده. تأکید می‌کنه این یه مانیفست نیست و فقط یه نمونه‌ست، ولی می‌گه فرق اصلی این نیست که ابزار AI زیاد استفاده میشه. فرق اینه که خود سازمان با این فرض ساخته شده که AI جزئی از همه چیزه: اینکه شغل‌ها چه شکلی‌ان، تصمیم کجا گرفته میشه و اطلاعات چطور می‌چرخه.
اولین چیزی که دوستش داره نبودن عنوان شغلیه. فقط سه سطح هست: IC و Lead و Head. به گفتهٔ او عنوان فقط برچسب نیست، دسترسی و اطلاعات و اجازه‌ست؛ آدم ترفیع می‌گیره و یهو به کانال‌های Slack و جلسه‌هایی اضافه میشه که دیروز براشون به‌اندازهٔ کافی ارشد نبود. تو Lovable تقریباً همهٔ کانال‌ها عمومی‌ان و آدم‌ها خودشون رو وارد یا خارج بحث می‌کنن.
همین باعث شده نقش مدیر هم عوض بشه. کارهایی مثل پخش اطلاعات، هماهنگی و تأیید تصمیم کمتر لازمه، و به گفتهٔ نویسنده کار Lead بیشتر شده ساختن context، بالا بردن استاندارد کیفیت و رشد دادن آدم‌ها. حدسش اینه که بخش زیادی از چیزی که تاریخاً بهش می‌گفتیم مدیریت، در واقع کار لازم برای عبور دادن اطلاعات از یه سلسله‌مراتب بوده که دیگه لازم نیست.
بخش سخت ماجرا سرعته. می‌گه یه هفته مرخصی رفته و وقتی برگشته حس کرده داره به یه شرکت جدید onboard میشه. مرز کارها هم مبهمه و گاهی چند نفر هم‌زمان روی یه چیز کار می‌کنن؛ خودش می‌گه گاهی نتیجهٔ این هرج‌ومرج بهتره و گاهی فقط هرج‌ومرجه. ری‌ارگ هم اونجا یه رویداد نیست، شرایط عادی کاره، چون مراحلی که معمولاً شرکت‌ها طی سال‌ها ازش رد می‌شن اینجا تو چند ماه فشرده شده.
عجیب‌ترین بخش‌ها هم دو تان. آدم‌ها تازه که میان می‌پرسن چقدر از کار خودم رو می‌تونم با AI خودکار کنم، و از این بابت خوشحالن، چون فرض اینه که بعدش می‌ری سراغ کار بعدی نه اینکه اخراج بشی. تیم داره به ۵۰۰ نفر نزدیک میشه، در حالی که ورنا وقتی اومده ۲۰ نفر بودن. کنارش هم agentها عملاً همکار حساب می‌شن و برای هر کدوم یه نقش به اسم agent parent تعریف شده، یعنی آدمی که مسئول کیفیت خروجی اون agente و مرتب اصلاحش می‌کنه.
نتیجه‌ای که خودش می‌گیره یه پارادوکسه: هرچی AI مکانیک کار رو بیشتر برداره، شرکت بیشتر به قضاوت آدم وابسته میشه. سنجهٔ داخلی‌شون هم همینه: مدام از هم می‌پرسن آیا این چیز lovable هست. این اصلاً معیار سفت و سختی نیست و عمداً به سلیقه و قضاوت آدم‌ها تکیه می‌کنه.
نکات کلیدی:
- Lovable فقط سه سطح شغلی داره: IC، Lead و Head
- ورنا کمتر از ۲۰ درصد وقتش تو جلسه‌ست و بیشتر context از پایگاه دانش مشترک میاد
- طبق تحقیق خودش ۷۱ درصد آدم‌ها، حتی مدیرها، نصف وقتشون رو کار IC می‌خوان
- تیم از ۲۰ نفر به نزدیک ۵۰۰ نفر تا پایان سال رسیده، با بیش از ۵۰۰ میلیون دلار ARR
- نقش agent parent یعنی یه آدم مشخص مسئول کیفیت خروجی هر agent داخلی
- ری‌ارگ اونجا یه رویداد نیست، حالت عادی کاره
